پای سیب.

و بدرودی غم‌انگیز با صبح‌های گرم، نور آویز از پرده، موسیقی‌های راك، لاک مشکی، سرسره، توت و تمشک، پیراهن‌های نازک، سه‌گانه‌ی راه‌های آزادی، چای سبز به وقت غروب و سایه‌هایی که هر روز به روی پلک بوسه می‌زدن و آلفرد عزیزم که امسال چندان نتونست پابه‌پام بیاد.