اُتاق‌ِآبی.

سرانجام در همان نقطه‌ای ایستاده‌ام که همواره در جستجویش بودم،بر فرازِ قلهٔ آزادی و نظاره‌گر تقدیر خویش‌ام. امروز چون پرنده‌ای سبک بال به هر سو پرواز میکنم و از بدِ فردا ها هراسم نیست. باشد که از پسِ هرآنچه مقدّر گشته بر من فرود آید.

کسی که خودت ساختی هیچوقت نمیتواند عوض شود، مهم نیست چقدر فرشته های اطرافت تو را 'میبوسند 'این کتافت زیادی برای پاک شدن لجن است.