sea🌊(چک نمیکنید لف بدید🙏)
前往频道在 Telegram
218
订阅者
无数据24 小时
-197 天
+130 天
帖子存档
سنایی غزنوی؛ شاعری با مضامین همجنسخواهانه در شعر فارسی
سنایی غزنوی، شاعر بزرگ قرن ششم هجری، یکی از چهرههای مهم شعر فارسی است. وقتی از تاریخ LGBTQ+ در ایران و جهان سخن میگوییم، نام او نیز گاهی در بحث دربارهٔ بازنمایی عشق میان مردان در ادبیات فارسی مطرح میشود.
در شماری از اشعار سنایی، معشوق بهصراحت مرد یا «پسر» معرفی میشود و شاعر از زیبایی او با زبان عاشقانه سخن میگوید. برای نمونه، در یکی از غزلهای او میخوانیم:
«غریبیم چون حسنت ای خوش پسر»
سنایی همچنین چند غزل پیاپی دارد که «پسر» در آنها ردیف شعر است. در برخی رباعیات او نیز توصیفهایی عاشقانه از زیبایی معشوق مرد، از جمله چهره و زلف و زنخدان، دیده میشود.
البته یک نکتهٔ تاریخی مهم وجود دارد: نمیتوان صرفاً بر اساس این اشعار با قطعیت گفت که سنایی، با معنای امروزی کلمه، «همجنسگرا» بوده است. مفهوم هویت و گرایش جنسی در قرن ششم هجری با دستهبندیهای امروزی یکسان نبود. افزون بر این، عشق به معشوق مرد و بیان زیبایی او بخش مهمی از سنت ادبی فارسی بوده و همیشه به معنای گزارش زندگی شخصی شاعر نیست.
بااینحال، نمیتوان وجود این مضامین را نیز نادیده گرفت. شعر سنایی یکی از نمونههای تاریخیِ مهمی است که نشان میدهد عشق، میل و زیبایی میان مردان در ادبیات فارسیِ پیشامدرن قابل بیان بوده است.
پس دقیقترین بیان تاریخی این نیست که «سنایی یک مرد همجنسگرا بود»، بلکه این است:
آثار سنایی غزنوی حاوی مضامین عاشقانه و اروتیکِ مردمحور است و از نمونههای قابل توجه بازنمایی عشق به معشوق مرد در ادبیات فارسی کلاسیک به شمار میآید.
پ ن: متن توسط هوش مصنوعی ویرایش شده است.
