مگر تمام عمر چندتا بـهمنـہ ؟

ما هر چه را که باید از دست بدیم از دست دادیم ما بی چراغ به راه افتادیم و دیگر فرقی به حالمان نخواهد داشت که خورشید کی طلوع خواهد کرد...

شاید وحشتناک ترین قسمت بزرگسالی اونجاست که مدام هم سن و سالانت رو می‌بینی که انگار روند زندگیشون رو ×2 عه، تو رابطه جدی، تو پیشرفت شغلی و تحصیلی و تو همه چیز؛ از خودت می‌پرسی پس من چی؟ نوبت من کی میشه؟ و جواب قطعی برای هیچ کدوم از سوالات نداری، انگار کل زندگیت مدت هاست تیک داره.

امروز اگر دایناسور بودم اسمم رو می‌ذاشتن غمگینیاسورکس.

عشق کاری به قانون‌ فصل‌ها نداره... حتی وقتی همه چی داره می‌میره، هنوز شکوفه می‌زنه