闇 | 𝖄𝖆𝖒𝖎

در غبار فرسایش، آن‌گاه که تازیانه‌ی زمان استخوان‌های این پیکر خاکی را به طعم خاموش نیستی می‌سپارد، از من هیچ نخواهد ماند؛ نه آوای گلویی که ترانه‌ی حزن می‌خواند، نه تپش قلبی که دوزخ خویش را در سینه پنهان داشت. آن روز، تنها مشتی خاک سرگردان به جای می‌ماند که راز بودن را با باد واگویه می‌کند؛ و خاطراتی که همچون خنجری زنگ‌زده در سینه‌ی بازماندگان می‌خلد؛ آکنده از دردی که نه مرهم می‌شناسد و نه پایان. آنگاه، نام من تنها زخمی خواهد بود بر پیشانی تاریخ که در سکوت سرد گور به دست فراموشی سپرده می‌شود. 𝑀𝑒

یه طوری جر خوردم، با اینی که من میبینم یه نخ و سوزن عادی کافی نیست. فقط شاید با پیوند بشه جمعش کرد، عین فرانکشتاین بشم. نفس میکشم وا میشه بین گوشتا🫠

امروز گسستم

#vibe

کسی که فراتر از یک بازیگر، یک انسان شکننده بود💔🥀