شاید کلئوپاترا 📑

bacteriology morning🧫

دلم میخواد ها دلم میخواد اینا رو پرینت کنم قاب کنم. دلم میخواد اون بشقاب صبر کنم رو بگیرم رنگش کنم. #دلم_میخواد_ها

ولی امروز تو کلاس یه حرکت قشنگ کردم.. عینکم دو روزه شکسته و چسبش زدیم خیلی مشخص و خیلی زشت شده.. عینک خودمم تا امروز حاضر نمیشد... و بچه ها من چشمام ۴,۲۵ هس.. بدون عینک عملا کورم! و سردرد شدید میگیرم ... خلاصه من عینکو نزدم چون روم نمیشد... یه لحظه گفتم: مگه خوب بنظر رسیدن من چقدر مهمه؟ انقدر که خودم سردرد رو تحمل کنم؟ دیدم نه‌ . و از اون لحظه ما عینک چسبیمون رو زدیم و همه رو میلینیم و سردرد نداریم و خوشحالم. 🌝

مولاژ گوشِ امروز بشدت گوگولی بود ( واقعا میگما، سرامیکی بود یکی از بچه های پزشکی مث یه اثر هنری ساخته بودش :) ) 🕊✨ ولی من در کل کلاس ، خسته ترین انسان جهان بودم...یادم رفت براتون عکس بگیرم.

روپوش دکتر خوشگله :)

🫪 🫪

#سوال_شما دکتر نیک زاد من پزشک عمومی هستم ، به صورت فشرده یه جا شیفت میدم ماهی ۴۰ تومن بهم میدن. خیلی ها بهم میگن تخصص آش دهن سوزی نیست. همینجا بمون چندسال بعد رسمی میشی. به نظرتون می ارزه برم تخصص ؟ نظر بنده ی کوچکترین : ۱_ یه چیزی در اقتصاد کلان یک کشور داریم  به اسم " تله درآمدمتوسط" من همیشه اینو برای سطح کوچکتر مثال میزنم. ببینید ، درآمد ۴۰ میلیون در ماه خوبه. ولی عالی نیست . اگه تو تله درآمد متوسط بیفتید ضرر میکنید. همین داستان تو سال امتحان رزیدنتی هم هست. خیلی پیام دارم که دکتر من شیفت اورژانس هم میدم درس هم میخونم. اصرار میکنم ، سال رزیدنتی از هزینه های غیرضروری کم کنید تا شیفتهای کمتری بردارید و بیشتر درس بخونید . درامدهای مقطعی اگه شما رو از هدفتون دور کنه ،فقط زیانه. ۲_ اصلا فرض بر اینکه درآمد ماهی ۴۰ میلیون تومن خوب و راضی کننده است‌‌‌. باید دقت کنیم  پزشک عمومی برای کسب ۴۰ میلیون خیلی باید زحمت بکشه (ساعت کاری بالا ، شیفت شب ، مریضهای پراسترس ،احتمال miss بالا...) در صورتی که اگه متخصص باشید (مثلا نورولوژی) اولا  جایگاه مطمئن تری دارید، فرصتهای شغلی بیشتری دارید ، به بیماریهای مرتبط با رشته مسلط ترید و احتمال خطا کمتره ، ساعت کاری کمتری دارید ، شیفت شب ندارید ووو... و درنهایت در بدترین حالت ،  درامدی شبیه یک پزشک عمومیِ پرکار خواهید داشت. ۳_ بارها گفتم بازهم میگم. راه حل بخواید ؛ اینکه تخصص آش دهن سوزی نیست قبول. راه حل چیه؟ تا آخر عمر ۲۵ روز درماه شیفت های سنگین پر مریض بدم ، زیر نظر یک کلینیک باشم و هر روزی یه ادا برام دربیارن؟!! تخصص شرایطش مثل قبل نیست ولی هنوز هم در کنار مهاجرت عاقلانه ، بهترین گزینه ممکنه. ۴_ سیل عظیمی از دانشجویان پزشکی تا ۶_۷ سال دیگه فارغ التحصیل میشن. تصور کنید شرایط پزشکی عمومی (چه درامد، چه جایگاه و...)چه خواهد شد! پس زودتر به فکر تغییر شرایط باشید. متاسفانه بهترین پزشک عمومی هم باشید باز هم کسی قدر شما رو نمیدونه ! عه دکتر تخصص هم پس همین میشه دیگه !! درسته ، ولی با ریتم کند تر. چون هنوززز خیلی متخصص نیاز داریم ، رشته های فوق تخصصی که خیلییی کم داریم ، باید رشته ها فوق تخصصی بشن... فلوهای متنوع در نورولوژی ، قلب، رادیولوژی وووو... هست که تضمین کننده آینده این مسیر حداقل برای ۱۵ سال دیگه هست. ۵_ پول به دست میاد ... ولی به فکر رضایت شغلی ، ساعت کاری معقول ، سبک زندگی مناسب و... باشید. من فکر کنم اینها با تخصص راحت تر به دست بیاد. ۶_ دوره رزیدنتی دوره خوبی نیست. درامد پایین و شیفتهای معمولا زیاد و... ولی خب موقته مجبوریم ازش گذر کنیم. ۷_ دکتر پس کسی که مهاجرت نمیتونه بکنه ، حتما تخصص بگیره؟ به طور کلی آره. ولی استثناهایی هم وجود داره. مثلا  حدود دو سال قبل ، یک آقای دکتری بودن حدود ۵۰ ساله. دارای دو فرزند. خودشون و همسرشون پزشک خانواده شهرشون بودن و با ساعت کاری معقول ، مجموعا  از نظر مالی تامین بودن.... بسیار با انگیزه و پر تلاش ... با من مشورت کردن که تخصص امتحان بدن . من تا جایی که میتونستم کمکشون کردم. بعد ۲۰ سال دوری از درس و... رتبه ۱۱۰۰ آوردن و خیلی خوشحال بودن. اما بعد آزمون گفتن دکتر واقعا من نمیتونم از این stable بودن در بیام ، ۴ سال تخصص ، ۲ سال طرح و دور از خانواده و شاید مطب بزنم چند سال اول درامدم خیلی فرقی نداشته باشه و‌... خودشون تصمیم گرفتن وارد دوره دستیاری نشن. الانم خوشحالن! ساعت کاری معقول ، مجموع درامد خانواده مناسب ، خونه و مطب ... ، وقت برای فرزندان و... . خلاصه اینکه برای همه نمیشه یک نسخه پیچید . استثناهایی رو هم باید در نظر بگیریم. در نهایت معتقدم شرایط هر کسی رو خودش از همه بهتر میدونه. من فقط سعی میکنم گزینه های مختلف رو روی میز بگذارم. امیدوارم تو هر مسیری قدم برمیدارید (چه پزشک عمومی ،چه متخصص ، چه مهاجرت) بهترین ها براتون رخ بده‌❤️ فعلا... ➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖ #همراه_ما_باشید💚 ⭐@medical_line|مِد لاین ➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

نمی‌دونم شما هم اینجوری هستید یا نه من یکی از فعالیت‌های مورد علاقه‌ام دیدن میز کار یا درس خوندن بقیه‌ست‌. اصلا خیلی باهاش کیف می‌کنم. حالا اگر عکس از میزتون گرفتید این پیام‌ رو بفرستید تو‌چنل‌هاتون ما هم ببینیم. اگر هم چنل ندارید عکس رو برام کامنت کنید.

درس درس

📮‹فور کنید بزارمتون فولدر جذب بگیرید!›

اینجارو داشته باشید حتما، بهت کمک میکنه عکساتو خوشگل‌تر و خوش وایب‌تر کنی!🍪🫶🏼

🙂 من چه میگویم .

من تقریبا با هیچ‌کس مشکلی ندارم، ولی به طرز عجیبی از یکی از همکلاسیام خوشم نمیاد؛ از حرفا و شوخیای مسخره‌اش بیشتر از هر چیزی. بدتر از همه اینه از حسی که دارم هم خوشم نمیاد...

سر میز‌ قماری نشستم که یه طرف منم و طرف دیگه‌ کمال‌گراییم، منِ سرزنشگر، و اهمال‌کاری. اونا تا اینجا رو باختن من تبانی کردن و رسیدیم بازی آخر. هر کی باشه عقب می‌کشه ولی من آس دل دستمه، دلی اومدم جلو، دلی تمومش می‌کنم. اینجا عقب کشیدن معنایی نداره وقتی تو قمار زندگی، بردن تنها اعتیادمه.

نمیشه دورت بگردم، نمیشه تا همیشه توی این غم بمونی، غم‌های بعدی تو راهن. قشنگه که به احساساتت بها میدی و اینکه غمت‌و می‌بینی ارزشمنده، ولی نباید اجازه بدی غم باعث شه زندگیت بشه پر از غم‌خواب، پر از سکوت، پر از تنهایی، و پر از سکون. غمگین باش ولی ادامه بده، غمگین باش ولی بجنگ، غمگین باش ولی دووم بیار. نذار غم امروز، فردا رو ازت بگیره.

بعضی اتفاقات هم قرار نیست تو رو خوشحال کنن، قراره جون‌سخت‌ترت کنن، قراره بچه‌پرو ترت کنن، قراره جنگ‌جو ترت کنن، قراره جدی ترت کنن، قراره انعطاف‌پذیر ترت کنن، خلاصه بگم، قراره از درون تو رو بشکنن، اما آگاه‌ترت کنن، پذیرا تر، و قابل‌تکیه‌ترت کنن برای روزهایی که در مقایل غم زندگی، فقط خودت رو داری.

واقعا احساسِ مضخرفِ نیاز به اینکه یکی بیاد بگه : چقد مناسبی و باور کنم دارم.

فکر میکنم داره دائم از کارم برداشت بد میشه. فکر میکنم احترام گذاشتنام، دستپاچه بودنام ، و تعریف کردنم از زیبایی و خوبی بقیه داره یچیزی غیر از اونی که تو ذهنمه تعبیر میشه

خیلی ناراحتم از اینکه چرا میزارم بقیه ناراحتم کنن چرا نمی تونم بی اهمیت باشم. دائم واقعا احساس کمبود میکنم . واقعا

خدایا شعور منو بیشتر کن 🤲🙏

امیدوارم محیط رمانتیک کمکم کنه درس بخونم🥲