سلام دختری؟

اما امیدوارم در نهایت با شادی از اینجا بروم و دیگر هرگز بازنگردم.

زندگیِ خیلی جالب تری میخواستم، توقعنداشتم.

ولی نه، هنوز ابر توی آسمون هست. هنوز چای هست. هنوز موهای فرفریم هست. هنوز غذاهای خوشمزه‌ی مامان هست‌. هنوز صدای خنده‌های بابا هست. هنوز پاییز هست. هنوز موسیقی هست. هنوز کتاب هست. هنوز نور هست. و هنوز تو هستی.

روانی شدم واقعا دلم میخواد بعضی وقت‌ها دقیقا وسط زندگی کردن به زندگیم پایان بدم.

میدونم، ولی ببین چه راه طولانی‌ای رو اومدیم.

اون زمان‌هایی‌رو که باعث شدی احساس دوست داشته شدن بکنه بیشتر از زمان‌هایی که بهش گفتی "دوسِت دارم" یادش می‌مونه.