Bury me at makeout creek.

این همون فیلمی نیست که جاناتان تو قسمت آخر استرنجر ثینگز می‌خواست بسازه؟😭😭😭

چندتا از کتاب‌هایی که خودم خونده‌م و به نظرم خیلی مفیدن رو هم بهتون معرفی می‌کنم. -«زن‌ستیزی در ادبیات کلاسیک فارسی» از مریم حسینی، نشر چشمه اگه کلا ادبیات فارسی رو دوست دارید خیلی پیشنهاد می‌‌شه. این کتاب دیدگاه کلی از شاعرها و نویسنده‌های قدیمی فارسی راجع به زنان رو توضیح می‌ده و خیلی از متن‌های دینی به خصوص اسلامی که باعث ترویج زن‌ستیزی شدن رو هم توضیح می‌ده. -«جنس ضعیف» از اوریانا فالاچی، نشر آتیسا این کتاب گزارش سفرهای اوریانا فالاچی به یه سری از کشورهای غرب آسیاست که با زن‌های مختلف اونجا مصاحبه می‌کنه و روایت‌هاشون از مسائلی مثل تبعیض و ازدواج اجباری و ... رو می‌گه که اتفاقا برای ما ایرانی‌ها خیلی آشنا و قابل درکه. -«جنگ چهرهٔ زنانه ندارد» از سوتلانا الکسیویچ، نشر چشمه تو این کتاب روایت تعداد خیلی زیادی از زن‌هایی رو می‌خونید که تو شوروی تو جنگ جهانی دوم جنگیدن. روایتی که زن‌ها از جنگ دارن خیلی پیچیده‌تر و متفاوت از روایت مردانه‌ایه که صرفا از برد و باخت تو جنگ می‌شنوید. و اینجا می‌فهمیم زن‌ها نه تنها تو جنگ کاملاً حضور دارن، بلکه خیلی وقت‌ها پا به پای مردها تو میدون جنگ می‌جنگن و فقط مردم بعداً تصمیم می‌گیرن حذفشون کنن چون همیشه کسی مثل نویسندهٔ این کتاب نیست که بیاد به طور اختصاصی از زن‌ها مستندنگاری کنه.

ادبیات فمنیستی کلا خیلی گسترده‌ست. می‌تونه رمان یا نمایشنامه یا دفتر شعر یا هرچیزی باشه که حول محور زنان نوشته شده، می‌تونه گزارش یا روایت باشه، می‌تونه ایدئولوژی شخصی یه نویسنده باشه، می‌تونه زندگی‌نامه باشه یا .... باید ببینید خودتون اهل کدومشید. بر خلاف چیزی که خیلیا می‌‌گن، برا فمنیست بودن نیاز نیست حتما با کتاب‌های خیلی قطور و اساسی شروع کنید. می‌تونید صرفا از شاعرهای زن شعر بخونید یا رمان‌هایی که راجع به مشکلات زنان نوشته شده‌ن رو بخونید.

این کانال رو مدت‌هاست دنبال می‌کنم و تو هر موضوعی راجع به فمنیسم صحبت می‌کنه و مطالب و مقاله‌های معتبر هم می‌ذاره. خیلی قبولش دارم. https://t.me/Zane_Ruz_Channel اینم مال همون گروهه و اطلاعات و نظرهای پراکنده‌تر رو می‌ذاره. https://t.me/Zane_Ruz_Twitter این کانال هم بیشتر یه رسانه‌ست که اخبار مربوط به زنان رو تحلیل می‌کنه. https://t.me/womenstudies

مجله‌ها و کانال‌ها و سایت‌های فمنیستی هم راجع به موضوع‌های مختلف روز و چیزهای تاریخی حرف می‌زنن و خیلی خوبن. الان تلاش می‌کنم هرچیزی که می‌شناسم رو معرفی کنم و شما هم لطفا هر منبعی در حوزهٔ زنان و فمنیسم می‌شناسید بهم بگید.

و کلا به نظرم نیاز نیست حتما از کتاب دنبالش کنی، مخصوصا الان که آدم نمی‌تونه همینطوری راحت و حساب‌نشده کتاب بخره. هم می‌تونی راجع به هرچیزی که می‌خوای سرچ کنی و تو ویکی‌پدیا و سایت‌های معتبر بخونی راجع بهش، هم چیزی که خیلی پیشنهاد می‌کنم مجله و مقاله‌ست. واقعاً مقاله خوندن تو هر موضوعی اطلاعات آدم رو خیلی راجع بهش بیشتر می‌کنه چون همیشه راجع به زمینه‌هاش هم توضیح می‌ده.

آره حتما فقط ببین کتاب‌های حوزهٔ فمنیسم یا اینطوری‌ان که اصول فمنیسم و نظریه‌هاش رو توضیح می‌دن، یا کتاب‌های روایت‌گونه از موضوع‌های مختلف‌ان و تو باید تو موضوع‌هایی که خودت بهشون علاقه داری کتاب با محوریت زنان و فمنیسم پیدا کنی.

https://t.me/redandunafraid/2697 میشه راجبش کتاب معرفی کنی🫶با اطلاعات بیشتر بکوبیم تو دهنشون

واقعاً امیدوارم موسیقی رو کنار نذاری و مخاطب‌های خودت رو پیدا کنی چون مطمئنم خیلی توش استعداد داری😭

Ikrrr it's also really fun to play with piano

متوجهم استادهای سازهای کلاسیک معمولا موسیقی قدیم‌تر رو دوست دارن؛ مثلا استاد خودم‌ هم اونقدر طرفدار پاپ نیست و بیشتر از آهنگسازهای کلاسیک و رمانتیک آهنگ می‌زنه، ولی اینی که تو گفتی کاملا متفاوته. این یارو قشنگ از روی تعصب و هموفوبیا با اون سبک موسیقی مشکل داره.

نه ولی جدی خیلیی عجیبه به عنوان کسی که تو موسیقی ادعا داره بگی موسیقی دههٔ هفتاد میلادی و راک بی‌معنیه چون موسیقی از اون زمان تازه شخصیت گرفت و کلی تحول توش ایجاد شد و این نظر شخصیم نیست، فکته.

آدرس استاده رو بده بهم امشب تسخیرش می‌کنم

Did you just casually drop a roman empire.

It was just fun to play idk

https://t.me/redandunafraid/2700 راستش این آلبوم برام خیلی خاطره انگیزه اولین استاد موسیقیم فرد به شدت خشکی بود و از نظرش موسیقی راک(مخصوصا دهه های 70 به بعد) واقعا بی معنی و توخالی ان وقتی حدودا 12 ساله بودم عضو تیم ارکست نه چندان کوچیک( 50 نفره) آموزشگاه شده بودم. خیلی برام ارزشمند بود چون تمام وقت روزم رو برای ساز زدن میذاشتم و واقعا ویولنم برام از خانواده عزیزتر بود. چندین وقتی می‌شد که تصمیم داشتم تلاشم رو بکنم که بویی رو با سازم کاور کنم و خب, بعد از کلی زحمت بلاخره حدودا توی دوره 13سالگیم انجامش دادم و بردمش پیش استادم. چشمش به اسم دیوید بویی روی نت های پرینت شده افتاد و گفت این محتوای نجس ترانه های همجنسگرا های کثیفی مثل اون استعدادم رو خفه می‌کنه و اینکه آنقدر وقت گذاشتم برای همچین قطعه بی ارزشی باعث میشه توانایی تشخیصم رو زیر سوال ببره. بعد از اون جلسه از تیمش استعفا دادم و دیگه هیچوقت پیشش نرفتم. ویولنم بعد از یک سال شکست و هیچوقت درستش نکردم. به طرز عجیبی من رو یاد تمام این سالهایی که حتی به ساز مورد علاقه دست نزدم انداخت، چون توییست نوت‌های ویولن five years واقعا برای نواختن از لذت بخش ترین تجربه های بود که یه فرد می‌تونه تجربه کنه

این رسما مورد علاقه‌ترین آهنگم از دیوید بوییه زندگیم رو بر اساس لیریکش می‌چینم🙏🙏🙏

(شما تو رباتم فرستادید)

چرا همهٔ آهنگ‌های شاهکار یه داستان خیلی جالب پشتشون هست. هیچ‌وقت یارو ننشسته عادی آهنگ بنویسه، همیشه آهنگه به طرزی عجیب و خیلی شانسی به وجود اومده.