The shadow inside me

میون گشت و گذار بین پیام‌های قدیمی اینجا چیزی که بیشتر از همه به چشم خودم میاد رنگ سیاه غم و غبار دلتنگی نشسته به روی نوشته‌های منِ گذشته است. نمی‌گم معجزه شده و الان هیچ اثری از غم توی وجودم نیست اما به پررنگی گذشته هم نیست. و اگر منِ امروز می‌تونه این حرف رو بزنه مدیون همون روزهای سوگواری گذشته است که از سر گذرونده و به اینجا رسیده.

سوال اصلی اینجاست که آیا این زندگی همون چیزی بود که من می‌خواستم؟

«می‌آرامم، دفن شده در میان بالهایم.»

شبیه یه پرنده‌ افتاده در قفس، توی این شهر کوچیک گیر کردم و می‌دونم تا وقتی که از این محیط خارج نشم پرنده‌ درون من هم از قفس آزاد نمی‌شه.

چون وسواس دارم. اکثر اوقات هم بخاطر تفاوت سایز دوتا پیام، عدم تم رنگی که بوجود میاد یا حتی چون با ترتیب پست‌ها حال نکردم هی حذف و اضافه می‌کنم😭

‎ چرا انقدر پست‌هات رو پاک می‌کنی آخه

امروز از اون روزای آروم و قشنگی بود که هستی حسابی حال دلش با خودش خوبه. همراه پلی لیست مورد علاقش میکاپ کرده و در آخر کلی عکس و ویدیوی نایس و خوشگل گرفته تا ساعت‌ها بشینه براشون ذوق کنه🌚⭐️

هربار که آهنگ Geri Dön رو گوش می‌دم احساس می‌کنم توسط غم این آهنگ در حال بلعیده و دفن شدنم. جوری‌که انگار هوا ابری شده، و آسمون هر لحظه ممکنه از غصه بباره. مهم‌ترین آدم زندگیم برای همیشه رفته و من میون یه علفزار سرد، تنها رها شدم‌. همین‌قدر سردرگم و ناتوان.

2:15 Her şey bana seni hatırlatır unutmak isterken Utanırım hep o acılı şarkılarla ağlarken Bazen bir dost ya da bir çiçekle evime gelirsin Her şey seni hatırlatır da yeniden