اَدِنچیل

دنبال آدم امنی؟ امن تر از آیینه؟

بهانه‌ی بغض هر شبی.

شما شب جمعه می‌رید پلن و برنامه، من میرم از این عروس کشونی به اون عروس کشونی تا پاسی از شب.

هر ۱۰۰۰تومان که به دلار اضافه میشه هزاران آرزوی جوان ایرانی دفن میشه.

مگه خودت چشه که منتظری بقیه نجاتت بدن؟

یادت باشه امروز زندگی کنی.

زیر بار تحویل کار گسسته ام اما،راضی‌ام.

یه امروز میخواستم با وایب مثبت شروع کنم،از آسمون سنگ می‌باره از زمین بلا.

مست و مدهوش به رخساره خود میخندم خانه بر دوش به ویرانه خود میخندم نسترن پوش به کاشانه خود میخندم خوش خرامان می‌روی و زنده در گور به اقبال خودم میخندم #شعر

خودتو گول نزن عزیز من، گناه داری.

من از تلاش خسته نشدم، از اینکه هی تلاش میکنم و هی نمیشه خسته شدم. راه و بلدم، از مسیر لذت می‌برم، به همراه هام توجه میکنم، همه چیز سر جاشه پس چرا نمیشه؟کجا لنگ میزنم که نمی‌بینم، کجا خودمو جا گذاشتم که به مقصد نمیرسم؟

همین که هیچ چیز کافی نیست، کافیه برای تغییر.

من هیچ وقت برنده از میدون نبرد با خودم بیرون نیومدم،اما جنگ درونی و فروپاشی بعدش اتفاق خوبیه برای تبدیل شدن به کسی خودمم نشناسمش.

هوا بگیر و نفس بکش دوام امشب و این شب ها زیاد است،جانِ‌من.

چمدونم بیا بگو بریم پیاده روی موزیک فلانی رو گوش بدیم، انقدری که شهر و خواننده خسته شن بعد برگردیم.