Ze

از پوچ بودن دنیا پشمام میریزه .

تاریک ترین و سرد ترین تابستان عمرم را ، خورشید چشمان او پر نور و گرم کرد.

از این بِچ میرم رو بِچ بعدی.

حرف برای گفتن زیاد بود، وقت کم؛ بوسیدمت.

گاهی شبیه یه ادم تاکسیک متاهل با مشکل خشم میشم که زنش میترسه ازش کتک بخوره ( لیوانو بخاطر نبود شکر شکستم)