درباره‌ اَلی

از آدم‌هایی که درد و رنج دیگران رو به سخره می‌گیرن و باهاش جوک می‌سازن صرفا چون خودشون توش نیستن و تجربش نکردن با تمام وجودم نفرت دارم.

هیچکدوممون دیگه اینده‌ای نداریم، بچسبید به لذت های فانی و زود گذر و فسق و فجورات.

سحر خیزی توام با بی‌برنامگی همان خواب است با چشمان باز و خسته؛ پش بخوابید. «از مزایای ۵ صیح بیدار شدن هر روز به لطف بابا»

این پیامو فوروارد کنید تا یه فولدر درست کنم🤏🏻 جوین باشین=متقابل میام:)🪴

یه کسی که انرژی می‌فروشه اومده بهم گفته مگه ادبیات هم آموزش داره:) یعنی باورم نمیشه توی این دوران هم کسانی هستن که انرژی و... بخرن و به ادبیات ترجیح بدن. بعد تعداد شاگرداش از من بیشتره:)) یعنی در عصری هستیم که انرژی درمانی بیشتر از ادبیات و هنر مخاطب داره... واقعا عجیبه

باهم حرف بزنیم؟ 👇👇👇 @About_alibot

من آدمیم که خیلی توی گذشته‌ها گیر می‌افتم؛ توی تله خاطرات. می‌رم اونجاها که بچگی می‌رفتم یا حتی ۲ سال پیش می‌رفتم و آه می‌کشم. انگار خودمو تو اون زمین خاکی که الان شده شهرک میبینم که داره دنبال توپ می‌دوئه. در قرن ۲۱ برای ادامه زندگی اصلا فرصت درنگ نداریم؛ من خیلی از اینا که تو مسیر باید بزنم بغل و منظره رو خوب نگاه کنم ولی انگار من و امثال من با این سبک فقط می‌تونیم یه بازنده باشیم. به امید بُرد یه ایران. «احتمالا در بلاد دیگر جای برای درنگ هم هست»

ساکن نمانید(در معنی دقیق یکجا نشستن و ماند) از خانه، اتاق، از شهر تا هرچه که بُردتان می‌رسد بروید. ساکن بودن یعنی فکر و خیال و هزارجور درد. «اتاق کار تاریک رئیس انجمن ادبی»

«خوابم که نه بی‌خوابی من را می‌برد»

«رشکم از پیرهن آید که در آغوش تو خسبد»

رشک: حسادت

سعدی

https://t.me/about_ali_2002/4335 من تو شکست نخوردن

اینکه همه دوستام بعد یه مدت که میفهمن من همه جوره موفقم دشمنن میشن(از پشت خنجر میزنن)

من تو خوشبختی توام دلت خواست بگو: 👇👇 @About_alibot

پارت پساآخر می‌خواهم راز پنهان این هم غرغر و عجرولابه را برای شما خصوصا قدیمی‌تر‌ها بگویم؛ من اینجا همین الان درحالی که کاملا فروپاشیدم و با انتقالیم مخالفت شد، مجبورم هرکس را در کوچه خیابان که می‌بینم؛ حتی وقتی توی اداره بودم، وقتی رسیدم خونه؛ خیلی گرم و صمیمی‌تر از حالت همیشگی سلام و احوال پرسی کنم؛ اگر کسی پرسید لبخند بزنم و بگم نشد عیب نداره. عیب داره من خسته‌ام(شاید بگید مثل همه) به هرحال خسته‌ام و کوچک‌ترین راه تنفسی در زیر این آوار ندارم. «وقتی بند پ(پول و پارتی) را نداری تمام حقارت‌های دنیا و تمام جسارت‌های دنیا را هم که داشته باشی احتمالا در ایران کاری از پیش نخواهی برد»