Create w/ Hoor

خوشگلی یه اصله توی تجربه کاربری. چیزی که قشنگه از نظر ذهن کاربر یعنی احتمالا خوب هم کار می‌کنه. و اگه این first impression رو نداری برای محصولت یا توی تاچ‌پوینتایی که باهاش در ارتباطی، پس اعتماد اولیه رو هم نساختی. عیعای‌ها هنوز که هنوزه بی‌سلیقه‌ن. یه دلیل هم داره دارن با تعداد افراد بالایی که سلیقه ندارن Train می‌شن و این برای دیزاینر یعنی یه پروژه و کار که با مهارتی که توی Craftش داره بتونه اصلاح بکنه اون گنده‌کاریا رو 😃

مدل‌های بزرگتر مثل Opus دچار بیش‌اندیشین! زیادی پیچیده می‌کنن. مراقب باشید توی تسکای پلنینگ و بزرگ، بیشتر ازشون استفاده کنین. توی تسک‌هایی با پیچیدگی متوسط یا کمتر بیخودی شاخو برگ می‌دن به موضوع!

اینم موزیک ویدئوی‌انگلیسیش

خروجی صدای Seedance 2.5 🤯

باشه بابا تو اوستای همه‌فن حریف 😃

حل در میدجرنی حل در زیبایی‌هایی که باهم خلق می‌کنیم. می‌تونیم تا سال‌ها بشینیم باهم حرف بزنیم...

از لوپ رسیدیم به گراف اینجینیرینگ. یکی این ترمز AI رو بکشه. خسته شدم نمی‌رسم 😢

📌 اگه اینشتین یه مدل زبانی بود، نسبیت عام رو کشف نمی‌کرد یکی از افراد تیم AlphaProof تو DeepMind مقاله‌ای نوشته به اسم «LLMs can't jump». حرفش اینه که ما آدم‌ها سه جور فکر می‌کنیم، AI دوتاش رو خوب یاد گرفته و سومی رو اصلاً بلد نیست. اون سه تا اینان: • از روی کلی مثال، قاعده کشف کنی. این کاریه که مدل‌های زبانی اصلاً براش ساخته شدن. • قاعده رو داشته باشی و ازش نتیجه دربیاری. AlphaProof با همین مدال نقره‌ی المپیاد ریاضی گرفت. • یه چیز عجیب ببینی و توضیحی براش بسازی که تا حالا وجود نداشته. سومی همون‌جاییه که کار می‌خوابه. نویسنده برای اینکه نشون بده چرا، رفته سراغ اینشتین. ماجرا اینه که وقتی اینشتین رفت سراغ نسبیت عام، اصلاً هیچ مشکلی وجود نداشت. فیزیک نیوتن داشت درست جواب می‌داد، انقدر درست که کسی بهش شک نداشت. تنها چیز عجیب، یه جابه‌جایی خیلی کوچیک تو مدار عطارد بود که همه گفتن حتماً یه سیاره‌ی مخفی اون اطراف قایم شده. حالا فرض کن یه AI بذاری اونجا. کارش اینه که خطا رو کم کنه، ولی خطایی در کار نیست که کمش کنه. پس چرا باید بره کل تعریف فضا و زمان رو بهم بریزه؟ احتمالاً همون کاری رو می‌کرد که بقیه کردن: یه وصله می‌زد به تئوری قبلی و رد می‌شد. پس اینشتین چطور پرید؟ خودش می‌گفت شادترین فکر عمرش این بود: آدمی که داره از پشت‌بوم می‌افته، اصلاً وزنش رو حس نمی‌کنه. بعد یه قدم جلوتر رفت و آدمی رو تصور کرد تو یه اتاق دربسته که وسط فضا داره شتاب می‌گیره و هیچ راهی نداره بفهمه گرانشه یا شتاب. این با فرمول و کلمه جلو نرفت، با حس بدن جلو رفت. و دقیقاً همین قطعه‌ست که مدل زبانی نداره. زبان فیزیک رو بی‌نقص جابه‌جا می‌کنه، ولی هیچ‌وقت خود اون تجربه رو نداشته. پیشنهاد مقاله همینه: مدل‌هایی که به‌جای خوندن، دنیا رو شبیه‌سازی کنن و بشه توشون دست برد. مدل ویدیویی سیب رو درست می‌ندازه پایین، ولی نه چون گرانش رو فهمیده، چون تو دیتاش سیب همیشه می‌افته. برای بازسازی آزمایش اینشتین، مدل باید بتونه خودش کابل آسانسور رو ببره و ببینه چی می‌شه. 👈 نتیجه برای ما: مدل رو بذار برای پیدا کردن الگو و باز کردن نتیجه‌ها، همون‌جا فوق‌العاده‌ست. ولی اینکه اصلاً صورت‌مسئله چیه و کِی باید کلاً از اول نگاه کرد، هنوز کار خودته. مخصوصاً وقتی همه‌ی عددها سبزن و هیچ‌کس حس نمی‌کنه چیزی خرابه. یه چیز رو هم بگم: این مقاله یه موضع‌گیریه، نه نتیجه‌ی آزمایش. خود نویسنده هم گفته اگه کسی سیستمی بسازه که از دل شبیه‌سازی یه ایده‌ی واقعاً نو دربیاره، حرفش باطل می‌شه. 🔗 tomzahavy.com/projects/llms-cant-jump

کار عمیق و تمرکز: https://meet.google.com/vjg-wzhd-sfn استارت زدم

وقتی یه دیزاینر، وایب‌کُد می‌کنه 😌

جلسه این هفته رو نداریم. دارم آپدیتش می‌کنم. هفته‌ی بعد می‌بینمتون.

🔔 یادآوری

یادتونه ۲-۳ هفته پیش از JSI Lab گفتم؟ همون برنامه‌ای که قرار بود یه گروه تو ۱۴ روز با AI یه محصول واقعی بسازن و شیپ کنن. ۱۴ روز تموم شد. ۷ تیم دونفره ساختن، و شنبه ۳ مرداد ساعت ۲۱:۰۰ دموی واقعیشونو زنده می‌ذارن. هر تیم چند دقیقه دمو + پرسش‌وجواب؛ کل میت حدود ۹۰ دقیقه. اگه می‌خواین ببینین ۱۴ روز کار واقعی با AI چی از آب درمیاد، بیاین. لینک میت: meet.google.com/fmz-mptp-ihm شنبه ۳ مرداد، ساعت ۲۱:۰۰

چقدر ازین فلن اینو بزنیم تا بعدهایی که موندگار شدن 😃

برای فارسی حرف زدن هم با ابزاراتون از Handy استفاده کنید. مدل ویسپر رو لوکال نصب می‌کنه رو سیستم و رایگان استفاده می‌کنید.

کارپاتی: ده دقیقه حرف بزن، مدل خودش مرتبش می‌کنه آندره کارپاتی، یکی از اسم‌های بزرگ دنیای هوش مصنوعی، یه عادت داره که خیلی وقت‌ها گره‌ی کارش رو با مدل‌های زبانی باز می‌کنه. ماجرا از یه مشکل آشنا شروع می‌شه: گاهی مدل برای اینکه بفهمه دقیقاً چی می‌خوای به اطلاعات بیشتری نیاز داره، ولی نوشتن اون‌همه توضیح حوصله می‌خواد و تنبلیت میاد. کارپاتی اینجا چی‌کار می‌کنه؟ لم می‌ده، حالت صوتی رو روشن می‌کنه و حدود ده دقیقه بی‌وقفه حرف می‌زنه. کاملاً درهم‌وبرهم، هرچی به ذهنش می‌رسه، یه جریان سیال ذهن واقعی. بعضی وقت‌ها اولش به مدل می‌گه: «دارم با تشخیص گفتار حرف می‌زنم، ببخشید بابت غلط‌های احتمالی.» بعضی وقت‌ها هم کل ماجرا رو تبدیل می‌کنه به یه مصاحبه‌ی کوتاهِ چندمرحله‌ای. اما نکته‌ی اصلی کجاست؟ مدل‌های زبانی به شکل عجیبی توی جمع‌وجور کردن همین حرف‌های پراکنده خوب‌اند. اونقدر که وقتی حرف‌هات رو برات بازگو می‌کنن، خروجی‌شون معمولاً از چیزی که خودت گفتی هم تمیزتر درمیاد. و همین باعث می‌شه ذهن تو و مدل بهتر هماهنگ بشن، و از اون لحظه به بعد خیلی کمتر مجبور می‌شی حرفت رو اصلاح کنی.

کلاود اومد فیبل رو برداشت دیروز گفت باید کردیت بخرید. الان برید تو قسمت یوزیج تنظیماتتون میگه ۱۰۰ دلار بهتون کردیت فیبل ۵ می‌دم. بعدشم باید استفاده بر اساس usage رو روشن کنید تا بتونید استفاده کنید. «می‌خواد عادت ایجاد کنه برای خرید کردیت ولی خب زهی خیال باطل ما ایرانی هستیم این کردیتو claim می‌کنیم بعدشم عمرا بخریم 😁 یه بار بهت ۲۰ دلار دادیم دیگه ماهانه اخه لامصب»

۹ شب یادتون نره 🙂‍↕️

فامیلی این آقائهه رو بعد این همه مدت نمی‌تونم یاد بگیرم. هیچ‌جوره نمیشه تلفظش کرد 😬