Sueño

لاو لنگویج تراز: “ برات قهوه گرفتم “

در دیده من شاه بود سایه یزدان تا کور شود دیده بیگانه پرستان جاوید شاه

چه چیزی مرا مجذوب کرد ؟ نگاه نافذ دریایی یا شاید رگه های قهوه موهایش نمیدانم‌ اما این بچه بی شک شبیه فرزندیست که میتوانستم در اغوش بگیرم با صدا زدن اسمم از اسمان به زمین پرتاب شدم همان صدا بود صدای مردی در خاطراتم قبل از اینکه چیزی بگویم دختر کوچک روبه رویم به صدای پشت سرم لبخند زد خاطرات از مقابل چشمانم عبور میکردنند صدا ، صدا امان از این صدای اشنا به سمتش بازگشتم مرد مقابلم چشمانش صدایش تارهای سفید شیقه اش ، سالها قبل خودم با سوال های ریز و درشت مغزش رهایش کردم به دخترک نگاه کردم دختری که میتوانستم در آغوش بزرگش‌کنم حالا من مانده ام با مردی بهت زده ، گذشته ایی تلخ ، اینده ایی نامعلوم و دختری کوچک‌ که به هردوی ما نگاه میکرد ...

ماسوله شهریور ۱۴۰۵..

چشم‌هایش، تاسیانِ آفرینشند؛

دوستت دارم همانطور که کلهر کمانچه را ...

میگفت : خوبم اما غمی مغز و استخوانش را میسوزاند

آدم‌هایی که موقع حرف زدن باهاشون باید هزار جور حرفتو مزه کنی که یه وقت منظور خاصی برداشت نکنن کابوس تاریک شب‌های منن.

تمامِ من، امروز فالگیر دوره‌گردی، کارت‌هایش را برایم چید، ولی از رو کردنِ آخرین کارت خودداری کرد. گفت بعضی چیزها را بهتر است خودت، با زمان، کشف کنی، نه آنکه از دهان یک غریبه بشنوی. سرش داد کشیدم چون حس کردم دارد بر سر من کلاه می‌گذارد. اما حالا فکر می‌کنم که شاید حق با او باشد. اکنون، تک به تک سلول‌های بدنم امید دارند که آن کارتِ رو نشده، رسیدن به تو باشد.

خداروشکر ادمای اطراف من هم ذات منو میدونن هم ادم مقابلو😔

بمیره اونکه میخواسته منو گریون ببینه

به نظرم خال ها میگن اینجارو ببوس :)

🤍✨️

چیزی که نکشتت باعث میشه تا صبح بیدار باشی و به دیوار زل بزنی.