Lily's home🐠

«تو به نظر آدم آرام و متینی می‌آیی. لبخند زد و دستم را فشرد و من به این فکر کردم که چقدر متین و آرام هستم! آرام بودن یعنی اینکه در چهره‌ات هیچ تشویشی نباشد. یعنی هیچگاه عصبی نشوی، در ابهام و تاریکی زندگی نکنی، آدمی مثل من که از سویی مشتاق و امیدوار و از سوی دیگر ترسیده و راه گم کرده و نمی‌داند باید چه بگوید و چکار کند؛ ناخن‌هایش را می‌جود و نمی‌داند کدامین ستاره را دنبال کند، آیا آرام است؟» — دافنه دوموریه

گمان ميكنم هر انسانى بايد كسى را داشته باشد كه واژه ها را برايش به رقص در آورد.

:>

شبیه بچه های دو ساله ام

واقعا ی سری وقتا به شک میکنم چطور دارم زندگی میکنم و انقدر بی حواس هستم

روزنگار _عه پیشی نارنجی تویی _دارم برمیگردم _امروز نوبت منه ویدئو مسیج بفرستم _کارت چیه من کارت ندارم،شما؟ _هستی‌ همش خوابی _بخدا اگه بزارم خوابی! _بچه ی کوچک بیا بغلم _فکر کنم به من رفته گشنش میشه عصبیه _روز آخر نباید دریا رو ببینیم؟ _گردنبندتو انداختی؟ _اون همیشه گردنم بود _خانمِ توت فرنگی _ببخشید ولی من پیشی ام _شما قلب منی پیشی چیه _ببخشید الان دو ساعته دنبال نونیم؟ _این اهنگا چیه میزاری انتظار داری بیدار بمونم؟ _بستنی میخوام _حس میکنم آسمون قهره اینجام بارون نمیاد _کاش تو جنگل گم میشدی برنمیگشتیم _آش رشته عشقه _خیلی خستم انگار کوه کندم _لاکامو دیدی چه خوشگله _وای انقدر خندیدم دلم درد گرفت _لطفا هیچ کدوم نمیرید _چطور دلت اومد به من بگی،به تو چه _برم کتابخونه درس میخونم به نظرت؟

«مگه نگفتم این کتاب امانته، چرا توش خط کشیدی؟» «به‌خدا یه جمله‌اش خیلی قشنگه، یه لحظه اینو بخون...» «خب ببین، اگه که مردم ریختن خواستن بگیرنمون، همین جمله رو شعار بدیم خب، چی می‌گی؟» «یعنی بگیم تا درخت هست، زندگی باید کرد؟»

‌<تا درخت هست زندگی باید کرد>

سرده