…اینجا یه نفر دیونه بارونه…

روستا رو واقعا دوس دارم

بی خدا بودم و بیهوده دعا میکردم.... حیف از آن خانه ک بر باد بنا میکردم ....

و من از دور به چشم تو قناعت کردم بارها رفتم و برگشتم و عادت کردم

از ادمای با سیاست و خسیس دوری کنید

امشب فاطمه رو‌میبریم خونشون🥲دلم ی ذره میشه براش

امروز واقعا پوستم سوخت

سخن گفتن با تو برایم پناه بود.

خدایاشکرت.

بازم گریه دارم

گریه دارم

مامانم اینا نیستن خونه و ارامش مطلقه ولیییی من بازم صب زود بیدار شدم /: حتی وقتیم بچه ها نیستن عادت کردم ب زود بلند شدن

پیدایت میکنم، در زمستانی دیگر، در دیِ دیگر، در جهانی دیگر.

ما که خودمان را پنهان می‌کنیم، در تابستان، در چمدان‌های نقره‌ای، در سفرهایی به سمت شمال، در عکس‌های دسته جمعی در باران، در شادی مرطوب دریایی در رامسر.. رنج ،چگونه آدرس‌ها را پیدا می‌کند؟! " محسن بیدوازی

قلبم تو دهنمه