🎀دختر شآه پریون🎀

جدی هنوز امیدوارن؟🤣

کربلا ،بهترین بازگشت به تنظیمات کارخونه ی ادماست

آنکه از من به تو صدگونه سخن میگوید به خدا عیب تورا نیز به من میگوید!

من درحال مشاهده پیامک واریز حقوق

فکر میکنم بخشی از روح من در سال ها قبل گیر افتاده فکر میکنم هنگام تولدم که باید دهه ۵۰ یا ۶۰ میبود لای در گیر کرده ام و اتفاقی زمانی در باز شده که دهه هشتاد بوده و من در اثر ازدحام جمعیت پرت شدم بیرون ،وگرنه کی ان صمیمیت و رفاقت و چادر گل گلی و عشق های ساده و مخفیانه ورقص بریک عروسی در حیاط خانه و حوض و شب های تابستان روی بام خانه را ول میکند ک میچسبد به کثافت کنکونی اینستاگرام و پست و لایک و رل و اکس و نکست و کلمه های جدید و هزار کوفت و زهرمارتحمل نشدنی. من دلم نامه محبوب را میخواهد که با استرس بخوانم و هرکلمه را با نگاهم هزار بار ببلعم و در بیت بیت اشعاری که بر کاغذ روانه کرده صبرکنم و فکر کنم و تصور کنم که این حرف هارا به من میزند دلم میخواد تا فردا صبح صبر کنم و چشم بر هم نگذارم تا زنگ بزنم خانه منیژه و به مادرش بگویم: سلام خاله منیژه خونست؟ اجازه میدین بیاد باهم درس بخونیم؟ وبعد که منیژه امد عوض کلمه کلمه درسی که باید بخوانیم نامه محبوب را مرور کنیم و با منیژه پچ پچ کنیم و بخندیم و فکر کنیم حالا من چه بنویسم که هم فکر نکند هول شده ام هم بدش نیاید و مادرم هی چشم غره برود که من سر از کار شما دوتا درنیاوردم خدا خیر کند این دم به دقیقه درس خواندن هارا.

انگشت تو هر سوراخی می‌کنم که غم نریزه بیرون، یه سوراخ دیگه باز می‌شه. انگشتامم داره تموم می‌شه.

فک کنم تختم یه طلسم محبتی چیزی گرفته برام، نمیتونم ازش جدا شم

من بی پول تر از پیشم دارم بی پول تر هم میشم

برو ای گدای مسکین در خانه ی رقیه دختر است و خوب دارد رگ خواب شاه مارا

باذوق شعرم را برایت میفرستادم با شعر من دلبردی از او ، وای، خر بودم

در کوچه هرجا شعر میدیدی به دیواری اسمت کنارش بود،من صاحب اثر بودم

شاعر نبودم شعر میگفتم بخوانی تو شاعر شدم،اما نخواندی، بی هنر بودم

از نیچه ها و شاملو چیزی نمیخواندم اما خودم در عاشقی صاحب نظر بودم

بیچاره من، شمعی که بی پروانه میسوزد مثل درختی که پی عشق تبر بودم

قبل از تو هی میگفتم حس عاشقی چرت است بعد از تو من عاشق ترین نوع بشر بودم

غر میزدی من در جوابت چشم میگفتم با اینکه تک تک پاسخت را هم زِ بَر بودم

ماشین نبود، اما کنارت راه میرفتم شرمنده بودم خسته بودی بد سفر بودم

درفکر تو آنقدر طی کردم خیابان را که آشنا با افسران راهور بودم

من از تمام مرد های شهر سر بودم ثروت ندارم شاید، اما مرد تر بودم