‌مَطرود ‌ ‌‌ ‌

جام قهرمانی رو به ترسوها نمی‌دن!

آخیش؛ چسبید.

و قسم به مرگی که آن را زنده‌ایم.

بوی دودی که از رگ هایش می‌آمد؛ بی‌شک گواهی دهنده‌‌ی سهمِ هیچِ او از زندگی کردن بود.

+ حالا همه باهم به فنا میریم..هاهاهاها..

اون همون ویلنِ داستانه؛ همونی که همه ازش بیزارن، بدون اینکه بفهمن پشت اون قلبِ ساعتیِ سیاه، آدمی به خاطرات زنجیر شده که از زمین و زمان زخم خورده و از شدت بغض، صورتش جمع شده. اون خودش رو پشت نقاب یه آدمِ عوضی پنهان کرده تا کسی دوباره نتونه یه زخم به کلکسیون روحش اضافه کنه. هر روز با آتیشِ انتقام زندگی می‌کنه، به این امید که شاید دلش خنک بشه؛ اما حقیقت اینه که هیچ انتقامی جای آرامشی رو که سال‌ها پیش ازش دزدیده شد، پر نمی‌کنه!

ᯓ Devil May Cry