💔ܥ‌ܠ‌ࡅ࣪ߺ❟ܝܝ݅ܝߺࡅߺ߳ܣ ܟߺܝ‌ܦ߭ ܥ‌ܠ💔

داغِ ما سنگین‌تر از آن است که به دنیا اجازه‌ی فراموشی بدهیم.

نوشته بود: «آیا چنین دنیای وحشتناکی، جهنمی هم در پی دارد؟!»

در وصف روحیه ی این روزهام باید از زبون خانم فروغ فرخزاد بگم: "در ظاهر روی پاهایم ایستاده‌ام، گاهی می‌خندم و گاهی گریه می‌کنم اما حقیقت این است که خسته هستم، می‌خواهم فرار کنم، می‌خواهم بروم و ناپدید شوم." پروکسی | پروکسی | پروکسی @proxym | فیلم و سریال ایرانی

پروکسی | پروکسی | پروکسی متصل ✔️

https://t.me/proxy?server=85.133.194.108&port=8443&secret=eeNEgYdJvXrFGRMCIMJdCQ

متصل✔️

پروکسی | پروکسی | پروکسی متصل و قوی ✔️

https://t.me/proxy?server=185.3.200.100&port=2053&secret=ee1603010200010001fc030386e24c3add626973636F7474692E79656B74616E65742E636F6D

متصل ✔️

‏مردگان این سال، عاشق‌ترین زندگان بوده‌اند.

بغض را خندۀ مصنوعیِ من پنهان کرد...

گاهی اوقات بهترین و مهربون ترین ورژنت میمیره! و بدترین متولد میشه....

ما هیچ‌وقت هم رو نمی‌شناختیم اما من به عزات نشستم.

‏سه هفته گذشته و هنوز برای من «عادی‌شدن» ممکن نیست. نه صرفا از خشم (که البته کم هم نیست) بلکه از احترام به چیزی که نباید فراموش شود

اغلب درست تربیت شدگان در رنجند،بیشعور ها همیشه خوشند.. پروکسی | پروکسی

اون سکانس رو دیدین که خسرو شکیبایی تو تاکسی گریه میکنه و همه شروع به گریه میکنن باهاش؟ دقیقا همونیم. ما سال هاست که هممون تو اون تاکسی نشستیم.

تایم🖤

ودر نهایت خدا ساکت تر از ان بود ک انتظارش را داشتم🖤

نه اون‌قدر شکست‌ خورده که بگیم ته خطه، نه اون‌قدر موفق که خیالش راحت باشه. یه جایی بین "اگه بازم تلاش کنم حتما میشه" و "دیگه دیر شده" گیر کرده.