ܩߊ‌ܘ🌖💙

دله دیگه... تنگ بونه:)🖤

عدالتی در کار نبود. وگرنه جهان با کُشتن تو، پایان می‌گرفت.

در میان قبرستان، از کنار مزارها عبور می‌کردم. همان‌طور که حواسم بود روی آن‌ها پا نگذارم، اسم‌هایشان را می‌خواندم. از یکجا به بعد، نام‌ها قلبم را سوزاندند. سال تولد و مرگشان را که نگاه کردم، دردی در قلبم جان گرفت؛ بیشتر آن‌ها نهایتا ۳۰ سال عمر کرده بودند. نام‌هایشان آشنا بود، نه آنقدر که آن‌ها را کامل بشناسم، اما آنقدر بود که حتی با وجود فراموشی‌ام، تصویرشان در ذهنم زنده شود. آن‌ها جاوید نام‌هایی بودند که سال‌ها پیش برای آزاد بودن ایرانمان خود را فدا کردند. من همه چیز را فراموش کرده‌ام، اما هنوز بعد از سال‌ها نام‌های شما دردی را به یادم می‌آورد. این درد حتی بعد از آزادی هم فراموش نشد؛ بعد از رقصیدن بر مزار قاتلان شما هم درمان نشد. چگونه رفتید که هیچ‌وقت نتوانستم با رفتنتان کنار بیایم؟ در هر گوشه‌ای از یادهایم، صدای شما را می‌شنوم و میدانم که روزی که شما را به یاد نیاورم روز مرگ من است:)🖤

برای وطن و هموطنم🖤

از هر خونه‌ای عزیزی رفته:)🖤

قبلا "الله" تتلو رو گوش میدادم عذاب وجدان میگرفتم، الان میبینم کلمه به کلمه‌ش حق بوده....

چرا گنده‌ی مملکت حق مارو پس داد پسرش؟!

ساده‌ترین حق‌مان را که "شادی" بود از ما دزدیدند منطقی‌ترین حق‌مان را که "آزادی" بود به ما ندادند و حالا هم دارند طبیعی‌ترین حق‌مان را که "زندگی" است را از ما میگیرند و خدای رنگین‌کمان هم فقط تماشا میکند و تماشا میکند و تماشا میکند...

از امروز بچهامون دارن last seen a long time ago میشن.. ای وای ، ای وای از این غم.

میرم اکسپلور اولین چیزی که به ذهنم میاد خودکشیه.

نه عزیز من خوب نیستم خوبم نمیشم تا وقتی که روی قبر حرومزاده‌ها کِل نکشم و شادی نکنم خوب نمیشم...

واسه مردن هم باید رفت ت صف...

دگر بس است من میخواهم غمم را بالا بیاورم

برای بار چندم به حرف عباس معروفی رسیدم که تو سمفونی مردگان گفته بود:«من ایرانی‌ام، دلم برای مملکتم می‌سوزد، اما ببین چه وضعی شده که آدم راضی می‌شود بیایند بگیرند و از بدبختی نجاتش بدهند.»

‘ادامه داشتن زندگی، وقتی خودت تموم شدی، بدترین چیز دنیاست.’

خدایا اگه الان کمکمون نمیکنی پس دیگه هیچوقت خودتو بهمون نشون نده:)

حق مارو خوردن و بعد با پولمون پز میدن!