POV

آدمیزاد طومار طولانی انتظار است. ‌

‏هیچوقت زبونم کوتاه نبود، تو عزیز‌ بودی.

‏یه وقتایی لازمه حستو فراموش کنی و لیاقتت رو به یاد بیاری.

اگه فکرای تو سرمو میشنیدی باهام مهربون‌تر رفتار میکردی.

‏کنار گذاشتن با قهر کردن فرق داره. من خیلیا رو کنار گذاشتم اما باهاشون قهر نیستم.

کم کم یاد میگیری واسه هیچی اصرار نکنی، شدنی میشه، موندنی میمونه، اومدنی میاد رفتنی هم میره.

ترکت می‌کنه حتی اونی که بهت میگفت بچه‌ام:)

وقتی ناراحتم کردن و من تبدیل میشم؛به همون بچه ای که از همه فرار میکرد:)

بعضی آدما طوری حرف میزنن که انگار نمیخوان از دستت بدن اما طوری رفتار میکنن که انگار نمیخوان نگهت دارن.

چیزی به عنوان "برگشتن صمیمت‌های از دست رفته" وجود نداره.

ولی منو ناراحت نکنید،من ساعت ها،روز ها و ماه ها ممکنه درموردش فک کنم و از درون بگای سگی برم.

رو هرکس حساب باز کردیم زد موجودی کافی نیست

دیدن خواب آدمی که دلتنگشی، از دردناک‌ترین اتفاق‌هاییه که می‌تونه بیوفته.

همیشه هم نمیشه قوی بود گاهی هم لازمه یکی بگه میفهممت.

بلک فرایدی اصلی واسه تو بود، که منو اینجوری مفت باختی.

من تا وقتی دلم نشکنه بحث میکنم دلم بشکنه دیگه لال میشم.

وقتی انقدر بد ذوقت کور شده که تا میای با ذوق حرف بزنی انگار یچیزی جلوت رو میگیره. ‌

‏ایراد من اینه تو همه مسائل خودمو میذارم جای طرف مقابل میگم اونم حق داره ها. عوض اینکه اول خودمو در نظر بگیرم و ببینم من چقدر حق دارم.

من اون شب گریه نکردم ولی بعدشم دیگه واقعی نخندیدم.