دورسین

سال ها پرسیدم از خود کیستم؟ آتشم؟ شورم؟ شرارم؟ چیستم؟ دیدمش امروز و دانستم کنون او به جز من ، من به جز او نیستم 369 🕊️🦋M🕊️🦋

گرم بازآمدی محبوبِ سیم‌اندامِ سنگین‌دل گُل از خارم برآوردی و خار از پا و پا از گِل ایا باد سحرگاهی! گر این شب روز می‌خواهی از آن خورشید خرگاهی، برافکن دامن محمل گر او سرپنجه بگشاید که عاشق می‌کُشم شاید هزارش صید پیش آید، به خون خویش مُستعجِل گروهی هم‌نشینِ من، خلاف عقل و دین من بگیرند آستین من، که دست از دامنش بُگْسِل ملامت‌گوی عاشق را، چه گوید مردم دانا؟ که حال غرقه در دریا، نداند خفته بر ساحل به خونم گر بیالاید، دو دست نازنین شاید نه قتلم خوش همی آید، که دست و پنجهٔ قاتل اگر عاقل بود، داند، که مجنون صبر نتواند شتر جایی بخواباند، که لیلی را بود منزل ز عقل اندیشه‌ها زاید، که مردم را بفرساید گرت آسودگی باید، برو عاشق شو ای عاقل مرا تا پای می‌پوید، طریق وصل می‌جوید بِهل تا عقل می‌گوید، زهی سودای بی‌حاصل عجایب نقش‌ها بینی، خلاف رومی و چینی اگر با دوست بنشینی، ز دنیا و آخرت غافل در این معنی سخن باید، که جز سعدی نیآراید که هرچْ از جان برون آید، نشیند لاجرم بر دل

#سعدی 🪔

قلبِ آسِمون☁️>

گر بدهی می بچشم ور ندهی نیز خوشم سر بنهم پا بکشم بی‌سر و پا می‌نگرم #مولانای‌جآن

اصلا میدونی چیه؟ همونی که مولانا میگه... بر هَمِگان گر زِ فَلَک زَهر بِبارد همه‌شب! من شِکر اَندر شِکر اَندر شِکر اَندر شِکَرَم. #مولانای‌جآن

جوری‌ که‌ طعمش‌ منو‌ میبره‌ به‌لحظه‌ هایی‌ که‌ قبلا‌ زندگی کردم>>

بچه ها، آشناتون‌میکنم‌با: لی‌لی و لالا =>

پاندای بزرگ گفت: «پاییز شده و به زودی زمستون از راه میرسه اژدهای کوچک گفت: «آخ، چه عصرهای گرم و دوستانه تری برای با هم بودن... اون هم با چای [اصلاحش میکنم] یا با قهوه🪵🪄

آمده‌ام که سر نهم عشق تو را به سر برم ور تو بگوییم که نی، نی شکنم شکر برم آمده‌ام چو عقل و جان از همه دیده‌ها نهان تا سوی جان و دیدگان مشعله نظر برم آمده‌ام که ره زنم بر سر گنج شه زنم آمده‌ام که زر برم زر نبرم خبر برم گر شکند دل مرا جان بدهم به دل شکن گر ز سرم کله برد من ز میان کمر برم اوست نشسته در نظر من به کجا نظر کنم اوست گرفته شهر دل من به کجا سفر برم آنک ز زخم تیر او کوه شکاف می‌کند پیش گشاد تیر او وای اگر سپر برم گفتم آفتاب را گر ببری تو تاب خود تاب تو را چو تب کند گفت بلی اگر برم آنک ز تاب روی او نور، صفا به دل کشد و آنک ز جوی حسن او آب سوی جگر برم در هوس خیال او همچو خیال گشته‌ام وز سر رشک نام او نام رخ قمر برم این غزلم جواب آن باده که داشت پیش من گفت بخور نمی‌خوری پیش کسی دگر برم

#مولانای‌جآن

رفیقِ راهِ بی پایان کدام است؟

#مولانا