𝘴𝘰 𝘸𝘩𝘢𝘵?🐈‍⬛ྀིྀི

یادمه چشمای تو پره درد و غصه بود:)

هرجا که پا میذارم تورو اونجا میبینم

ای که بی‌ تو‌خودمو تک و تنها میبینم

میگه که: تو را به کافه دعوت میکنم نیمی از چای فنجانت را بنوش نیم دیگرش را برای من بگذار، تا بنوشم این روز ها نمیگذارند همدیگر را ببوسیم:)🤍

می‌گویند هرکس شبیه به جایی می‌شود که به آن تعلق دارد، پس من شبیه وطنم شده ‌ام؛ غمناک، خسته، رنجیده، زخمی و در عمق نا امیدی امیدوار.

نخی که به زندگی وصلم می‌کرد، الان دور گردنمه.

بی‌خیال ما که بگایی سایمونه.. ‌

عمیق‌ نشدنِ خواب از شدتِ اضطراب یکی از زجر آور ترین تجربه‌هاییِ که وجود داره.

شدیم آدمایی که شب از درد چپ سینمون خوابمون نمیبره از فکر این که فردا چی میشه؟ جوون و پیرم نداره

چشت سیاه بود مث آیندمون مث ایران بود…

قول بده همین امشب الان که داری میری تو از این شهر دوباره باز‌همو ببینیم:)

زندگی دوباره سبز خواهد شد! این یک وعده نیست؛ این، ذات زندگیست. امیدوارم….