″یادهایِ ماندِگار

معلومه که یادم نمیره اون پسری که ارزوش ۲۰۷ مشکی بود (علی نوری عزیز) اون پسری که میگفت مانی صفر پور به همه آرزوهاش میرسه ( مانی صفر پور عزیز) اونی که شبیه الن دلون بود ( مهرداد مشتاقی عزیز) اونی که گفت مامان شمعاشو کی فوت کنه؟ گریه های مادر اون خانم دکتر رو متین و مهسای عزیز رو پدری که ناله میکرد سپهر بابا کجایی جان یامان ایرانی رو اون مرد سفید پوشی که مرد زخمی رو به دوش می‌کشید ( حمید مهدوی عزیز) رها بهلولی عزیز نیکا شاکرمی عزیز ندا آقا سلطان عزیز و تمام عزیزانی که بین ما نیستن🖤

و اما عزیز من حیف از جوانان ما

‏یه سری غم‌ها وجود دارن که نه گفتنی نه نوشتنی. نمی‌شه جایی درباره‌اش بنویسی از حجمش کم کنی، نمی‌شه پیش کسی به زبون بیاریش قلبت رو سبک‌تر کنی. یه سری غم‌هارو فقط باید با خودت اینور اونور حمل کنی، به مرور بهش خو بگیری و با اون حجم از اندوه به زندگی ادامه بدی.

ببخشیدا ولی ریدین تو خون رهبری که

عزیزم منو از نبودنت نترسون، من یه شب تا صبح بابتش گریه میکنم و بعدش فراموشت میکنم.

‏زندگي داره هر روز "كي فكرشو ميكرد"تر ميشه!

‏آدم گاهی دلش می‌خواد تافته‌ی جدا بافته‌ی کسی باشه.

🤍

‏هیچکس یهویی نمیره، ‏هیچکس یهویی عوض نمی‌شه، ‏هیچکس یهویی بیخیال نمی‌شه، ‏هیچکس یهویی سرد نمی‌شه، ‏هیچکس یهویی بی تفاوت نمی‌شه.