کی به دادم رسی ای صبح امید؟

این مدت خیلی عجیب گذشت خیلی همه چی سریع اتفاق افتاد انگار هیچی اتفاق نیوفتاده و همه در حال حرکت بودن به لطف معلمم که موضوع کودک داد برای یک هفته تونستم به دنیای اونها پناه ببرم مدت کوتاهی فراموش کنم

دومین مجموعه ام درباره کودکه کم کم میزارمش خوشحال میشم نظر بدید.

سلام دوستان😀✋🏻

حتی اگر در تارهای موهایت چنگ بزنم، استخوان‌هایت را بفشارم تا تنِ بی‌قرارَت را نگه دارم، تو می‌روی. بمان… می‌دانم روزگار دشوار است، اما با من بمان. آن‌قدر تو را می‌فشارم تا مرزِ تن‌هایمان گم شود، در خاک فرو رویم، سبز شویم، شاید روزی در بهار- شکوفه‌های گیلاس شوی.