401
订阅者
-124 小时
+87 天
+9030 天
帖子存档
401
Repost from ପ ˙. ꒷ᐯᥲꪀɩᥣᥣɑ ᷒ ᷭᥴһꫀᥴꮶꫀ𝗋ꫀᖱ 𖦹˙—
جعبهی ابریشمی؛او همیشه چیزهای کوچک را جدیتر از بقیه میدید؛ مثلاً یک روبانِ باریک که گوشهی جعبهای قدیمی جا مانده بود، یا سنجاق کوچکی که زیر نور، شبیه تکهای از ماه میدرخشید. یک عصر، آنها را کنار هم گذاشت؛ بیآنکه بداند قرار است چه چیزی بسازد. بعد آرام نشست و به ترکیبشان نگاه کرد. بعضی چیزها لازم نبود اسم داشته باشند تا شبیه قصه شوند. او روبان را دور جعبه بست و کلید طلایی را روی آن گذاشت؛ درست مثل نقطهای کوچک در پایان یک نامهی نانوشته. و همانجا، میانِ سکوتِ اتاق، قصهای خیلی کوچک برای خودش داشت؛ قصهای با کاغذهای سفید، مرواریدهای ریز و نوری که آرام روی همهچیز مینشست. کمی بعد، از میان وسایلش یک تکه کاغذ پیدا کرد؛ گوشهاش را تا زد و آن را داخل جعبه گذاشت. رویش چیزی ننوشت. فقط یک گلبرگ خشک، به نازکی پرِ کبوتر، کنارش گذاشت. بعد درِ جعبه را بست. روبان، دور آن مثل یک خط باریکِ صورتی نشست و کلید طلایی زیر نور، کوچک و ساکت درخشید. او جعبه را کنار پنجره گذاشت؛ جایی که صبحها، آفتاب مثل پودر طلا روی لبهی آن میریخت. روزها گذشتند و جعبه همانجا ماند؛ با یک نامهی سفید، یک گلبرگ خشک و کلیدی که هیچ دری را باز نمیکرد. شاید بعضی کلیدها برای درها ساخته نشدهاند؛ برای ماندن روی یک جعبهاند، مثل ستارهای کوچک روی جلدِ یک کتاب.
25 9月, 16:58
26 9月, ~20:00
401
Repost from ପ ˙. ꒷ᐯᥲꪀɩᥣᥣɑ ᷒ ᷭᥴһꫀᥴꮶꫀ𝗋ꫀᖱ 𖦹˙—
+4
ࢪوبـانِ ابࢪیـشم، میـانِ قفلِ طلایےِ یـک جعبـه ے کوچـک.
25 9月, 16:58
26 9月, ~20:00
401
Repost from 𝗎𝗇𝗌𝖾𝗇𝗍⁸⁰
«قلب من همه ی روح و روانم متعلق به توست»
خودم را در دریای پنهان چشمانت همان چشم هایی که برای من به زلالی قلب مهربانت بودند غرق میکردم و تو بی خبر روبه رویم از او میگفتی نامش را به زبان می آوردی و با هر کلمه تصویرش را برایم میساختی و من با تمام چیزی که درونم میشکست گوش میدادم بی شک او زیباست مگر میشود کسی که اینطور نگاهت را به خودش گره زده زیبا نباشد ای عزیزترینم حتی اگر دست هایم هیچ وقت به تو نرسند قلب و روحم همیشه جایی نزدیک تو جا مانده اند و عشق من برای تو حتی اگر بی جواب بماند تا ابد در من زنده میماند دیر کن اما بیا فقط وقتی آمدی مرا بردار و با خودت ببر من از نرسیدن ها از این همه فاصله و از تمام دوست داشتن های بی سرانجام لبریزم
24 9月, 20:44
29 9月, ~13:41
