400
订阅者
-124 小时
+87 天
+9030 天
帖子存档
399
Repost from ㅤКалон(rest)
𝖠 𝗅𝗂𝗀𝗁𝗍 𝗈𝖿 𝖻𝗅𝗈𝗈𝖽;
گمان میکردم کوریِ ابدی تلخترین اتفاق ممکن است؛ این نفس کشیدنِ اجباریست. خود را به تنهایی، در میان برزخی از تصاویر میدیدم. تلاش میکردم زیبا شوند، اما تاریکیای را به خود راه میدادند که از وحشتزدگیاش، به دنبال نور میگشتم. ولی هر آن، فراموشیِ ندیدهشدن، به مثال دیواری سر به فلک کشیده، جلویم قد علم میکرد. از ترس آن تصاویر خیالی در تاریکیِ پشت چشمهایم، گداییِ بیناییای را کردم که کابوسهای خاموشیام در کنارش آغوشی امن بودند. در کاسهی گداییام، بیناییای را دریافتم که زهرتر از هر... بود. بینایی، روحم را جلا بخشید؛ اما حیف، کوتاه. حال با چشمانم دنبال آن نور میگشتم، زیرا که به من قولِ پیدا شدن داده بود. اما کسی حرف از دق کردنِ ستارهی قطبی نزده بود. ستارهی قطبی، در خاموشیِ دیدهاش، میشنید و دل خوش میکرد به قصههای شیرینِ قمر. امان از آن روز که صاحب آسمان، دیدهی آن طفل را برگرداند. جهان عجیب، زیبا و حیرتآور بود و طفل باوری برایش نداشت. روزها میگذشت، اما خبری از زمزمههایی که در تاریکیِ دفنشدهی گذشته میشنید، نبود. زمزمه بود، اما نه برای ستارهی بینا؛ برای دیگری بود و گمانِ تاریکی، ستاره را به خود نسبت میداد. ستارهی فرسوده، با کوری، دل به زمزمههایی سپرده بود که هرگز برای او سروده نشده بود؛ به آغوشی تکیه داده بود که تنها دیواری فرسوده و نمدار بود؛ به صدایی دلبسته بود که پژواکی بیش نبود. وجودِ ستاره به خاموشیِ ابدی رفت، اما از خونریزیِ قفسهسینهی شکافتهاش، به دستِ بیناییِ قاتل، کورسویی از نور برخاست؛ نوری جاودان.
14 9月, 13:40
15 9月, ~19:05
399
Repost from دیوآنهیِمُرده
حالا دیگر در پیعشق نخواهم گشت، زیرا تمام هستیِ من، تمام قلب و روحمن، آری آن کسی که با تمام جان و دلم عاشقش بوده ام مرا در میان هیاهوی جهان مانند تکه زباله ای دورانداخت، او دیگری را بجای عشقِ خالص من ترجیح داد، تا من را با تمام وجود نابود کند و حالا او موفق شده است.
اکنون من مانده ام خیره به دری که دیگر او از آن وارد خانه نمیشود.. نگاهم به دانههای قهوه میافتد،حالا دیگر در کنار قهوه هایم قندی وجود ندارد، فقط و فقط تلخی، گل های درون تراس را نگاهی میاندازم همه آن ها خشک و پژمرده شده اند، مانند منِ بی تو، باران که میبارد دیگر به جای آنکه دست در دست کنار پنجره بنشینیم و قهوه هایمان را بنوشیم، من ازخانه بیرون میزنمو زیر باران های شدید با یاد تو کل شهر را قدم میزنم. یادت است؟! دود و دَم را برای تو کنارگذاشته بوده ام، اما حالا هر نخِ سیگارمن با یاد تو روشن میشود جانا. نمیدانم اکنون بدون تو من چه هستم، از زمانی که خودت را از زندگی من گمو گور کرده ای من هم خودم را گمکرده ام ، و حالا در پی خود میگردم، تا ذره ای از منرا در منِ بدون تو یافت کنم . لحظات آخر چشمانت را از من دزدیدی و زیر لب زمزمه کردی:《 برایت آرزوی خوشبختی میکنم،بدون من زندگیات را خوببگذرانی》 خنده بلندی کردم، با خود گفتم آخر چه خوشبختی ای؟ چطور میتوانی این را بگویی عزیزکِمن! من تنها زمانی که کنار تو و در آغوش تو بوده ام و برای آینده ای دور برنامه ریزی میکرده ایم، خوشبختی را حس کرده ام. چه خوشبختی ای جانا..؟ وقتی عزیزکِ قلبمن دیگر در کنارمنیست .. من زندگی را با وجود تو حس کرده ام حالا چگونه زندگی را بگذرانم؟شاید یک روزی نبودنت برایم عادت شود اما هیچگاه قلب من از یاد نمیبرد که یک روزی دیوانه وار عاشقت بوده است و تو آن دیوانه یِ عاشق را تماماً کشتی . -یادداشتهاییکدیوانه.
13 9月, 23:01
18 9月, ~08:33
399
Repost from Caliginous.
#Man Сын игрока
🇨🇵 красный свет ` ⛛ $Мужчина
13 9月, 20:33
14 9月, ~21:47
