Nobody

مَن ها شکست تا مَن شدم.

صبر رویِ صبر .

مینویسم و امضا میکنم که: رابطه خوب ساختنیه، نه پیدا کردنی. تا براش تلاش و فداکاری نکنی، کوتاه نیای که طرف مقابلو درک کنی کاری پیش نمیره. این روزا همه به بقیه یه برچسب تاکسیک میزنن و بای؛ چرا؟ جایگزین زیاده؛ عادتم کردیم به تعویض، نه تعمیر. نمیگم به هرچی تن بدین ولی خب تلاشم کنین.

اصلا خودتونو گول نزنیدا که بلد نیست، وقتشو نداره، یادش رفته، همشوووون بلدن همشوووون برای ادمی که «بخوان» همه کار میکنن. فکت تلخ تر اینکه به رفتار شماهم بستگی نداره فقط به میزان خواستن خودشون بستگی داره، پس فکر نکن اگه خوب باشی توقع نداشته باشی عاشقت میمونن.

او هزاران زن در یک بدن بود؛ همزمان شکننده و قوی، شیرین و سرکش، طوفانی و آرام اما آن لبخند، همیشه همان بود و همان تنها چیزی بود که می‌توانست در عین حال که تو را ویران می‌کند، نجات بخشت باشد. -گابریل مائورو.

خیلی عادی نشستی، یهو دردی که بارها پذیرفتی، قلبتو می‌سوزونه.

شایدم تهش بگیم می‌ارزید به این همه صبر!

شازده کوچولو: هر کی دوستت داره بر می‌گرده؟ روباه: نه ! هر کی پشیمون میشه برمی‌گرده، هر کی دوستت داره می‌مونه...

واسه من خیلی وقته کنار گذاشتن راحت شده، هرکی میخوای باش، هرچقدر میخوای واسم عزیز باش اما وقتی بهم احترام نذاری، وقتی دلمو بشکنی، انقدر راحت حذفت میکنم که به روزایی که باهم بودیم شک کنی!

جمعه فقط صبح‌هاش خوبه،بقیش دلگیره.

‏سنم که بالا رفت فهمیدم دیگه فقط از آدم‌هایی که یاد گرفتن در لحظه زندگی کنن خوشم میاد. افرادی که برای آینده تلاشگر هستن اما حال رو له نمی‌کنن. دیگه پذیرفتم هر ارتباطی پایانی داره، باید عشق بگیرم و عشق بدم، فقط یه‌بار بجنگم، بعد بگذرم.

‏توی اجتماع باشین، دوست پیدا کنین،وارد رابطه بشین، اما تنهایی رو بلد باشین، هیچکس با ضمانت وارد زندگی شما نمیشه.

میگن: جنازه که مال شما نباشه،حلوا براتون شیرین میاد؛ اگه دردی مال شما نباشه حرف زدن راجبش خیلی راحته.

تا خدا هست، به مخلوق دمی تکیه مکن که خدا کوهِ ثبات است و بشر، عین نیاز

ما هيچ تر از هیچ پِیِ هیچ دویدیم؛ جز هیچ در این هیچ دگر هیچ ندیدیم!

او ماجرا رو برای هیچکس تعریف نکرد. اما هرشب از زمانی که چشماشو می‌بست، تا زمانی که خوابش می‌برد، ساعت ها طول می‌کشید.

‏یه روان‌شناسی یه جایی گفته بود: وقتی از خودت دفاع میکنی و ناراحت شدنت رو نشون میدی، دوستی ها و روابط واقعیت رو از دست نمیدی، فقط سو استفاده کننده‌‌ ها و خودشیفته ها رو از زندگیت حذف میکنی. و فکر میکنم این برد بزرگیه..

آدمی دوام می‌آورد، وَرایِ حدِ تصور.

اگه بهم بگن چند تا درس مهمی که تو زندگیت تا این سن یاد گرفتی رو تو چند تا جمله بگو، قطعا میگم: لیاقت رو نمیشه تزریق کرد. ذات رو نمیشه تغییر داد. وجدان رو نمیشه بیدار کرد. چشمِ ناپاک، مطیع نمیشه. آدم نمک نشناس رو نمیشه قدردان کرد. آدم بی اصل و نسب رو نمیشه اصیل کرد. دوست داشتن یک طرفه بی نتیجه اس. سن و سال، ملاکِ سن عقلی و رفتاری هر انسانی نیست. و در نهایت آدمی که خوابه رو میشه بیدار کرد ولی اونی که خودشو به خواب زده رو نمیتونی بیدار کنی.