نیلوفرانه | زهرا حاجی پور

أشهد بالعصافير ألتي تطير من عينيك إلي قلبي أشهد أنني احببتك مرّة و مازلت.. به گنجشکانی که از سمت چشمانت تا قلب من پرواز می‌کنند گواهی می‌دهم ، گواهی می‌دهم که یک بار عاشقت شدم و همچنان....!

#غاده_السمان

محبوبم، من همه چیز را باور می‌کنم جز اینکه پاییز رد شود و روزگار بی‌تو بهار شود...!

اینقدر موجی ام که دریا رم نمیبینم این قدر ابریّ ام شماها رم نمیبینم از شب میخوام یک لحظه روشن شه برام اما اینقدر میخوابم که روزا رم نمیبینم

#زهرا_حاجی_پور

فقط به عشق تو در راه کم نیاوردم به جان خریده‌ام این ایستاده مردن را #امیرحسین_آزاد @amirhosseinazadpoem

چون شن درون شیشه اسیر زمان شدن با بغض‌های حل نشده چیستان شدن در چنگ میله‌های قفس مانده‌ام ولی روحم پُر است از عطش آسمان شدن #شعریار #شهریاربصیری #شهریار_بصیری @sheariar

وقتی منو هیشکی نمیفهمه وقتی غمام قابل باور نیست خوشحالیام پوچن غمام گنگن بی حسم از این چیزی بدتر نیست گنجیشک بارون خورده ی تنهام پرواز سخته وقتی خیس باشی لونه ام به دست باد پر پر شد اصلا برا چی دونه میپاشی؟ من هیچ چی از هیشکی نمیخواستم من هیشکیو باور نمیکردم این راه رو تنهایی رفتم تا این راه رو تنهایی برگردم

#زهرا_حاجی_پور

#پریشان

اشتباه نکن نه زیباییِ تو نه محبوبیتِ تو مرا مجذوب خود نکرد! تنها آن هنگام که روحِ زخمی‌ام را بوسیدی من عاشقت شدم...!

أحیاناً، العید شخصٌ! بعضی وقت ها عید، یک نفره!

«سلامٌ على الحب يوم يجيء ويوم يموت ويوم يغير أصحابه» سلام بر عشق روزی که بیاید و روزی که بمیرد و روزی که اَهلش را تغییر دهد.

جلسه ی ارادت @nilooooofaraneh زهراحاجی پور @neek400 نیکو گوهری فاطمه ناصری...

زیر سر بالش پری بگذار تو که رویای آسمان داری خواب پرواز را ببین که مگر از قفس هات دست برداری #زهرا_حاجی_پور

"جایی که تو دستت نمی‌رسد؛ خدا شاخه‌ها را پایین می‌آورد".

#غادة_السمان

لماذا أُحبكِ؟ إنّ السفینةَ في البحر، لاتتذکرُ کیف احاطَ بها الماء چرا دوستت دارم؟ کشتی در دریا یادش نمی‌آید که چه‌طور آب احاطه‌اش کرده

#نزار_قبانی

«إِدفن حُزنك‌ بحضنی.» اندوهت را در آغوشِ من دفن کن.

لا تجعل نفسك خیارًا ثَانیاً حَدهم كُن الأوَل أوَلا تَکنْ... هرگز برای هیچکس دومین نباش یا اولین باش یا هیچ کس نباش...

#نزار_قبانی

عشق آن نیست که در شهر فراوان باشد.....

​تاحالا شده به کسی که بهت آسیب زده نگاه کنی و بازم دلایل کارش رو درک کنی؟روانشناسی به این می‌گه «همدلی شناختی»؛ یعنی توانایی دیدن دنیا از نگاه بقیه،حتی وقتی رفتارشون منطقی نیست ​این یک هوش هیجانی پیشرفته‌ست،اما یه نقطه ضعف داره: ممکنه باعث بشه مرزهای خودت رو نادیده بگیری و رفتارهای اشتباه رو توجیه کنی. اونقدر «پرچم‌های قرمز» رو نادیده می‌گیری که آسیب دیدن برای تو عادی می‌شه. ​✅ پس چطور این مرزها رو حفظ کنیم؟ ​احساست رو نام‌گذاری کن: وقتی کسی بهت آسیب می‌زنه، به جای توجیه کردنش، به حسی که بهت دست می‌ده اسم بده. بگو: «من از این رفتار ناراحت یا عصبانی هستم.» ​مرز بذار: به خودت یادآوری کن که درک دلیل یک رفتار، به معنی پذیرفتن یا تحمل اون رفتار نیست. محترمانه بگو: «من درک می‌کنم که شاید تو دلیل خاصی برای این کار داشتی، اما من نمی‌تونم این رفتار رو بپذیرم.» ​به خودت اولویت بده: به جای تمرکز روی «چرا اون این کارو کرد؟»، تمرکزت رو بذار روی «من برای حال خوبم به چی نیاز دارم؟». ​یادمون باشه، همدلی عمیق یک قدرت فوق‌العاده‌ست، اما وقتی با مرزبندی درست همراه بشه، به بزرگترین نقطه قوت ما تبدیل می‌شه، نه دلیل آسیب دیدن ما.

تا ابد حق.... سخت اعتماد کنید تا کمتر پشیمان شوید از کلمات قصار خودم🙃