suedehead

یک لحظه وصل شده‌م و فقط می‌‌خوام بنویسم زن، زندگی، آزادی برای همیشه.

خیلی غم و خشم دارم. چیزی هم برای خنده ندارم. مرگ بر دیکتاتوری خون‌خوار، تا ابد.

چی مونده که بگم.

اگر اینترنت رو قطع کردن خیلی مراقب خودتون باشین. تا ابد زن زندگی و آزادی 🤍

به هر خری تو اینستاگرام گیتار میدی شروع میکنه اهنگ زدن چپ هرگز نفهمید اقا بکیرم

زن، زندگی، آزادی پاک‌شدنی نیست، حذف‌شدنی نیست، کنارزدنی نیست. نه زن رو می‌تونید حذف کنید و نه آزادی رو می‌تونید مصادره کنید.

دلم با هر خبری که میخونم میریزه و هیچ ایده ای ندارم که چی قراره بشه و چطور قراره پیش بره و آیا امیدی وجود داره یا نه. چه آینده ای اصلا در انتظار ماست.

همه اعصابم را خورد میکنند. به خواب پناه میبرم

آبدانان نشون داد که تنها راهِ نگه داشتن یادِ عزیزان از دست رفته‌ی ما ادامه دادن راهشونه، آبدانان همچنان نشون داد که که کارد که به استخوان برسه، چه کارها می‌شه کرد. مردم با هم، با دست‌های خالی، با یادِ هم‌شهری‌ها و همسایه‌هاشون، با خشمشون کاری رو کردن که اگر بقیه شهر‌ها هم انجام بدن (که الان می‌دونیم شدنیه. که بدون فراخوان و توییتر و حتی همکاری از خارج از استان‌ چه برسه کشور شدنیه.) به معنای واقعی آزادیِ مردمی رو تجربه می‌کنیم. چیزی رو تجربه می‌کنیم که خوابش رو می‌دیدیم. اگر آبدانان رو رها کنیم، اگر تنها بذاریم، این خودمون هستیم و ارزو‌هامون که رها کردیم. غیرقابل بخششه به نظرم. واقعا غیرقابل بخشش.

is there ever going to be a likeable version of me invented is anyone gonna ever do anything about that

it seems like this exhaustion is never going to leave my body

اولین ری اکشن حیاتی من در شرایط بحرانی دانلود کردن فیلمه

بنده یه‌خورده زیادی در راک باتم سکونت گزیدم lowkey dgaf.

ایرانیا خیلی جدی تو روت نگاه میکنن میگن اگر کشور وارد سلطنت تمام بشه اختلاف طبقاتی از بین میره. بعد تو هم مجبوری همینطوری نگاهشون کنی