سازِ نوروز

تورج نگهبان (ترانه‌سرا) (۱۳۸۷-۱۳۱۱) https://t.me/saznorooz

بیا بیا دلِ ستم‌دیده‌ی مرا عاشق‌تر کن بیا بیا دلِ چو آتش به سینه را خاکستر کن تو جانِ شیرینی، عشق‌آفرینی در آسمانِ دلِ من، مَه و پروینی بیا تو ای جانان‌ام بیا بسوزان جان‌ام که بیش از این ننشانی در آتش ِ هجران‌ام بزن شررها، بر آشیان‌ام گلِ امید پَرپَر کن غم ِ دل‌ام افزون‌تر کن به عشوه خون کن دل را ز خون دو چشم‌ام سر کن بیا بیا دلِ ستم‌دیده‌ی مرا عاشق‌تر کن بیا بیا دلِ چو آتش به سینه را خاکستر کن تو جانِ شیرینی، عشق‌آفرینی در آسمانِ دلِ من، مَه و پروین آه، فزون غم ِ ما کن غم‌ام سراپا کن می‌سوزان چون شَرَرَم مکن فراموش‌ام چو مِی بِبَر هوش‌ام وز خود کن بی‌خبرم رها مکن یارا ز دست ِ غم‌ ما را چه لذتی بی غم من و مستی‌ها را بیا و آتش‌ها بر آتش‌ام زن به دست ِ محنت‌ها ز پای‌ام افکن بیا بیا دلِ ستم‌دیده‌ی مرا عاشق‌تر کن بیا بیا دلِ چو آتش به سینه را خاکستر کن تو جانِ شیرینی، عشق‌آفرینی در آسمانِ دلِ من، مه و پروینی. تورج نگهبان https://t.me/saznorooz

کولی! به دو چشم ِ مست، نازت ز چه بود؟ وان عشوه‌ به مُژگانِ درازت ز چه بود؟ آن یار که جمله پیش ِ پا دید و گذشت؛ می‌پُرس از او که: چشم ِ بازت ز چه بود؟ سیمین بهبهانی از ص ۴۹ کتاب "کولی و نامه و عشق"، نشر چشمه. https://t.me/saznorooz

تو عمر خواه و صبوری که چرخِ شعبده‌باز، هزار بازی از این طُرفه‌تر برانگیزد. حافظ https://t.me/saznorooz

ما برفتیم و تو دانی و دلِ غم‌خورِ ما بخت ِ بد تا به کجا می‌برد آبشخورِ ما از نثارِ مُژه چون زلف ِ تو در دست گیرم قاصدی کز تو سلامی برساند برِ ما تو مگر ماه ِ پری‌رویانی تو مگر ماه ِ نکورویانی به دعا آمده‌ام هم به دعا دست برآر که وفا با تو قرین باد و خدا یاورِ ما به سَرت گر همه عالم به سَرَم جمع شوند نتوان بُرد هوای تو برون از سرِ ما تو مگر ماه ِ پری‌رویانی تو مگر ماه ِ نکو‌رویانی منسوب به حافظ https://t.me/saznorooz

کتاب ِ "گلبانگ ِ محراب تا بانگ ِ مضراب" خاطرات جواد بدیع‌زاده (۱۲۸۰-۱۳۵۸ خورشیدی) است که انتشارات نی آن را به چاپ رسانده است. بدیع‌زاده آوازخوان و آهنگ‌سازی بوده که تجربیاتی در زمینه‌ی تصانیف فکاهی داشته است که به طور نمونه می‌توان به تصانیف "ماشین مَشتی مَمدَلی"، "زال‌زالک" و "یکی یه پولِ خروس" اشاره کرد. مشهورترین اثری که او خوانده؛ تصنیف "خزانِ عشق (شد خزان)" است. https://t.me/saznorooz

جلوه‌ی گُل، بوی سنبل، ناله‌ی چنگ، بانگ ِ بلبل کرده صحن ِ چمن پُر ز غُلغُل، شبنم ِ صبح (و) بر چهره‌ی گُل مطرب آهنگ (و) را تازه‌تر کن وز دلِ خویش (و) تن نغمه سَر کن زخم ِ دل تار (و) به زخمه مَیازار ناله‌ی تار (و) کمتر برون آر بگو به ساقی ای نسیم ِ سحری، شد سپری، عهد ِ خزان بیا به عاشقان بِپِیما قَدحی خونِ دلِ دُخت ِ رَزان از غم ِ عشق شد دل‌ام خون وز ره ِ چشم رفت (و) بیرون ای عشق آخر کردی بی‌خبرم با یک جلوه بُردی دل ز بَرم ز آتش‌‌ات ای عشق، این دلِ زارم گشته پَریش آتشی امّا در دلِ عاشق مَرهم ِ ریش آخر ای عشق چه‌ای رَه‌زنِ دل، بلای جان‌ها از آتش ِ پُر شررت سوخته شد چه خانمان‌ها باعث ِ آه و بیداد و ناله از چکاوک بُوَد عشقِ لاله ساقی اگر برخیزد، باده به جام‌ام ریزد، شعله‌ی عشق‌اش فروزد مطرب اگر بنشیند، حالت ِ عاشق بیند از غم ِ عشق‌اش بسوزد بَرکشد از پرده‌ی بیداد (و) بیرون ناله‌ی روح‌‌ (و) بخش ِ همایون نورالله همایون 🟣 در این دو اجرا و روایت‌های مکتوب ِ این اثر، تغییرانی جزئی در شعر دیده می‌شود. https://t.me/saznorooz

از دل‌ام بی‌خبری کن به حال‌ام نظری چهره‌ی خوب تو را ماه (و) ندارد صنما عزیزم چقدر جلوه‌گری حبیب‌ام عشوه‌گری روی دل‌جوی تو را شاه (و) ندارد صنما عزیزم چقدر جلوه‌گری حبیب‌ام عشوه‌گری آن خالِ مِشکین تو شده پسند ِ من آن زلف ِ پُر چین تو شده کمند ِ من عزیزم چقدر جلوه‌گری حبیب‌ام عشوه‌گری آه از آن خالِ سیاهی که به بالای لب است عزیزم چقدر جلوه‌گری حبیب‌ام عشوه‌گری ماه ِ من چقدر با نمکی نمکی نمکی نمکی... ؟ https://t.me/saznorooz

پیغام ِ عیش دیر به ما می‌رسد کلیم! مِی در بهار اگر نکشم، در خزان رسد. کلیم کاشانی https://t.me/saznorooz

زیوَر به خود مَبند، که زیبا ببینم‌ات با دیگران‌ مباش، که تنها ببینم‌ات در این بهارِ تازه که گل‌ها شکفته‌اند لبخند ِ عشق زن؛ که شکوفا ببینم‌ات یک جام نوش کردی و مُشتاق دیدم‌ات جامی دگر بنوش که شیدا ببینم‌ات منشین گِران و جامه سَبُک ساز و رقص کن رقصی چنان که آفت ِ دل‌ها ببینم‌ات بگذشت در فراقِ تو شب‌های بی‌شمار هر شب در این امید؛ که فردا ببینم‌ات ای ایستاده در پس ِ این پرده‌ی غُبار نزدیک‌تر بیا که هویدا ببینم‌ات نازم بی‌نیازی‌ات ای شوخِ سنگ‌دل هرگز نشد اسیرِ تمنّا ببینم‌ات منّت‌پذیرِ قهر و عِتاب تواَم، ولی می‌خواستم که بهتر از این‌ها ببینم‌ات. یدالله مفتون امینی از صص ۲۰۹ و ۲۱۰ کتاب ِ "گزینه‌ی اشعار یدالله مفتون امینی"، نشر مروارید. https://t.me/saznorooz