11:11🥀

🚶‍♂️🚶‍♂️

چشمات چمپیونزلیگ بود منم آرسنال...

گاهی تنها راه نجات، بی‌احساس شدن است.

از اونی که بخاطرش رفتارتو تغییر میدادی چه خبر؟

به خودت میای میبینی اونی که دیر از سرکار میاد خونه دیگه بابات نیست، خودتی

دیگه نه ذوق چیزی موند، نه حوصله چیزی.

دلم برات تنگ شده برگرد بیا...

تو برام «نبابا هیچوقت اینکارو نمیکنه» بودی.

و در نهایت قلب گفته های مغز را می پذیرد و بازی برای همیشه به پایان می‌رسد...🚶‍♂️🚶‍♂️

ایران و آمریکا هم دارن توافق میکنن ولى من و تو نه.

احساساتت رو بکش، تا احساساتت تورو نکشته...

خوشبخت اونه ك داره با آدم مورد ِ علاقش این روزای سخت رو میگذرونه

چشم هافریاد می‌زنندچیزی های ک لب از گفتنش ناتوانه

از میان مار ها جان سالم بدر بردم اما مرا یک پروانه کشت..

وقتی نت قطع بود راحت تر وصل میشدیم.

‏چقدر دوست داشتم این روزارو برات تعریف کنم ولی ما خیلی وقته که دیگه حرف نمی‌زنیم...