Kourosh Eslami Channel 💸

خب سلام یه لایو کوچیک در یوتیوب بریم

نمیدونم چرا اینروزا دلم برای کسایی که تو چند ماه اخیر آسمانی شدن میگیره... یادشون پاینده

این چند روز... مهمان هایی از جنوب دارم... در خانه ی مادربزرگ... اختلاف سنی زیاده اما پسرای باهوشی هستن کمتر اسکرول کردم تو سوشال مدیا... دلتنگ لایو... رکورد ویدئو هستم اما هنوز احساس خستگی ذهنی دارم... بیشتر پیاده روی میکنم... میخوابم... گوشی های فامیل رو درست میکنم وضعیت اینترنت روی ایرانسل بسیار وخیم روی ایرانسل هیچی متصل نمیشه داستان برای تعریف کردن زیاد دارم... دلتنگتونم یکم دیگه خلوت کنم برمیگردم امضا : مرد تنهای انزلی 👣

جولیای عزیز در غمت مارو شریک بدون

یکی از بچه های استریم ما مادرش در بستر بیماری بود ... امروز آسمانی شد یادش گرامی 💔❤️‍🩹🖤

همه ما روزهای سخت زیادی را پشت سر گذاشتیم و ادامه دارد روزهایی که با فقر هم مسیریم ... روزهایی که بعضی‌هامان عزیزانمان را از دست دادیم و فقط با جای خالی‌شان زندگی کردیم. حس می‌کنم مثل یک ببر خسته‌ام. قدرت دویدنم کم شده . اما راستش را بخواهی، این ادامه دادن همیشه هم قشنگ نیست. گاهی فشار ذهنی و خستگی روحی آن‌قدر زیاد می‌شود که حتی تولید محتوا هم سخت می‌شود. انگار انرژی برای ساختن چیزی تازه باقی نمی‌ماند. این روزها بیشتر از قبل خستگی را حس می‌کنم. خستگی بدن. خستگی ذهن. و یک سکوت سنگین در درون. ممکن است چند روزی از فضای سوشال مدیا فاصله بگیرم. نه از سر قهر. نه از سر فرار. فقط برای اینکه دوباره خودم را جمع کنم. گاهی آدم باید برود کنار. به گوشه‌ای آرام. به دریا. به غروب آفتاب. جایی که فقط نفس بکشد، بدون نقش، بدون فشار. حالت no signal ، حالت پرواز ذهن. فقط برای چند روز. بعد برمی‌گردم. آرام‌تر. شاید قوی‌تر. به یوتیوب برمی‌گردم. به زودی. دوستتون دارم. 💫❤️ ⏳🌌⛅ donofa.ir/Kourosh donito.me/kourosheslami

در این یک سال فعالیت در استریم، تجربه‌های زیادی برای من شکل گرفت. دوستانی پیدا کردم که رابطه‌مان تقریباً به ۳۶۵ روز رسید. انسان‌هایی با دل‌های پاک، رفتار محترمانه و تجربه‌های سخت زندگی. از نوجوان ۱۰ ساله تا افراد ۶۵ ساله. از نقاط مختلف ایران و حتی از کشورهای دیگر. از آقایان تا بانوان. یکی از اصول من در استریم، حذف کامل الفاظ جنسی و فحاشی بود. همین باعث شد استریم من قابل پخش در جمع خانوادگی باشد. حتی در دنیای واقعی هم گاهی محبت و همراهی شما را در کوچه و خیابان دیدم. در کنار این تجربه‌های خوب، با آدم‌های دیگری هم روبه‌رو شدم. برخی از ادمین‌ها، ویورها و اطرافیان، نگاه‌های سنگین و گاهی نیت‌های منفی داشتند. افرادی که تلاش می‌کردند نگاه و فکر خودشان را به من تحمیل کنند. برای مثال، ادمینی که چند ماه قبل از من سؤال می‌کرد چرا در این شرایط استریم می‌کنی، در حالی که خودش از یک فضای کاملاً راحت‌تر و متفاوت‌تر در آمریکا زندگی می‌کرد. یا ویورهایی که فقط روی ظاهر کار و نوع اجرا تمرکز می‌کردند و از اصل ماجرا دور می‌ماندند. و بعضی روابطی که نیمه‌راه رها شدند و ادامه پیدا نکردند. در کنار همه این‌ها، یک آرزو دارم. اینکه مردم کمتر دچار تنگ‌نظری شوند. هرچند واقعیت این است که هر کسی از زاویه دید خودش دنیا را می‌بیند. در نهایت، اگر بخواهم خلاصه بگویم، درآمد من از هدف ۴۰۰ میلیونی، بعد از سه ماه حدود ۱۰۰ میلیون پر شد ... ! ( معادل ٣ ماه حقوق یک کارگر ساده ! ) و هنوز هم نگرانی‌هایی مثل تمدید خانه تا مرداد ماه و فشارهای زندگی وجود دارد. اما یک چیز پررنگ ماند. به دست آوردن آدم‌های خوب و رفاقت‌های واقعی. در پایان فقط یک نکته می‌ماند. کاش در این فضا، به جای قضاوت و پشت‌سر حرف زدن، بیشتر کنار هم باشیم. چون رشد این صنعت، بدون همدلی اتفاق نمی‌افتد.

شغل‌های مختلف، از نظر ساختار و سبک زندگی، تفاوت‌های جدی دارند. مقایسه مستقیم بین آن‌ها همیشه نتیجه دقیق و منصفانه‌ای نمی‌دهد. کارمندی یک ساختار مشخص دارد. ساعت کاری تعریف شده است. حقوق ثابت پرداخت می‌شود. بیمه و امنیت شغلی وجود دارد. این مدل برای افرادی مناسب است که به ثبات، برنامه‌ریزی قابل پیش‌بینی و چارچوب مشخص نیاز دارند. در مقابل، شغل‌های آزاد مثل استریم، تولید محتوا یا کارهای فنی مستقل، ساختار متفاوتی دارند. در این مدل، درآمد ثابت نیست. درآمد مستقیم به کیفیت کار، استمرار، شناخت مخاطب و زمان‌بندی انتشار محتوا بستگی دارد. اینجا آزادی بیشتری وجود دارد، اما در عوض نوسان و عدم قطعیت هم بالاست. از نگاه روانشناسی شغلی، انسان‌ها دو نیاز اصلی دارند. برخی به امنیت و ثبات نیاز دارند. برخی دیگر به استقلال و کنترل بر زمان و تصمیم‌هایشان. هیچ‌کدام برتر نیستند. فقط نوع نیاز روانی متفاوت است. استریم و یوتیوب یک مسیر خطی و قابل پیش‌بینی نیستند. هزاران نفر وارد این فضا می‌شوند، اما تعداد کمی به درآمد پایدار یا برند شخصی قوی می‌رسند. دلیلش فقط تلاش نیست. ترکیبی از استمرار، خلاقیت، شناخت بازار و مدیریت ذهنی است. مقایسه درآمد یک کارمند با یک تولیدکننده محتوا، مقایسه دو سیستم متفاوت است. یکی بر پایه ثبات است. دیگری بر پایه رشد و نوسان. هر دو مسیر مزایا و ریسک‌های خودشان را دارند. کارمند آرامش ذهنی بیشتری از ثبات دارد. تولیدکننده محتوا امکان رشد سریع‌تر، اما با فشار روانی بیشتر را تجربه می‌کند. در فضای استریم، گاهی نمونه‌های هیجانی باعث برداشت اشتباه می‌شود.

برای مثال در دوره‌ای که اینترنت در ایران محدود بود، بعضی استریمرها در حین اجرای زنده مبالغ بالایی از حمایت مخاطبان دریافت کردند. در یک نمونه، مجموع دونیت‌ها به اندازه خرید یک خودروی ساده مثل پراید در همان بازه زمانی رسید. اگر با نرخ دلار آن زمان حساب کنیم، حدود ۱۰ هزار دلار می‌شود. اما نکته مهم اینجاست. این نوع درآمدها پایدار نیستند و به شرایط خاص وابسته‌اند.

همان جریان توجه، با تغییر شرایط می‌تواند به سرعت کاهش پیدا کند. اینجا خطای ذهنی شکل می‌گیرد. بعضی افراد فقط همان لحظه اوج را می‌بینند، نه مسیر کامل را. در نتیجه تصور می‌کنند این مدل شغل همیشه همین سطح درآمد را دارد. در حالی که واقعیت متفاوت است. بخش زیادی از استریمرها حتی در سطح جهانی، درآمدی کمتر یا نزدیک به یک شغل ساده و ثابت دارند. چون این فضا به شدت رقابتی است و به استمرار بلندمدت نیاز دارد. از نگاه روانشناسی، مقایسه و قضاوت در چنین شرایطی طبیعی است. ذهن انسان وقتی با موفقیت یا درآمد دیگران روبه‌رو می‌شود، سریع مقایسه می‌کند تا جایگاه خودش را تنظیم کند. اما اگر این مقایسه بدون شناخت کامل باشد، تبدیل به قضاوت ناعادلانه یا حسادت می‌شود. در نهایت واقعیت ساده است. هر مسیر شغلی قوانین خودش را دارد. کارمندی بر پایه ثبات است. استریم بر پایه رشد، نوسان و دیده شدن. هیچ‌کدام نسخه بهتر مطلق نیستند، فقط مناسب تیپ‌های متفاوت انسانی‌اند.

01:55 👊

چند ؟ 100 تومن تف🧪