-LuniK-

جایِ زخمات رویِ تنم عمیقه ؛ خیلی عمیق.

هیچ چیز راحتم نمی‌کند. نه دریا، نه آفتاب، نه درخت‌ها، نه آدم‌ها، نه فیلم‌ها، نه لباس‌هایی که تازه خریده‌ام. نمی‌دانم چه کار کنم ، بروم و سرم را به درخت‌ها بکوبم. داد بزنم ، گریه کنم ، نمی‌دانم..

فروغ فرخزاد

همینجوری به خودی خود توی این جغرافیا داریم پاره میشیم ، حالا زندگی اینجا هم دست بردار نیست و مشکلات شخصی رو روز به روز بیشتر ، غمگین تر و وحشتناک تر میکنه ؛ کاملا مشخصه که نمیخواد بزاره یک لحظه نفس بکشم..

خُرم بهشت ؛

میگُذرد ؛ اما جانِ دلم دیگر بعد از اینهمه گمان نکنم چیزی از من باقی بماند.

بهرام که گور می‌گرفتی همه عمر ، دیدی که چگونه گور بهرام گرفت؟

راستی الان کی به درک واصل شد دقیقا؟

ماه می‌تابه به سیاهی شبم ؛

کشورم تمام سال‌های جوانی مرا دزدیده بود و دیگر هیچ کشوری نمی‌توانست آن را به من پس بدهد.

و در نهایت انسان با رنج خود تنهاست بسیار هم تنها..

بیا تصور کنیم این رعد و برقا جوابشه ؛

سیگارایِ نکشیده ؛

بعد از دوماه خاموشیه مطلق. چقدر دلتنگ بودم ، چقدر اینجا سوت و کوره ، چقدر گریه داریم ما.. کاش همه زودتر به خونه برگردیم ، کاش اینقدر برایِ طبیعی ترین حق زندگیمون زجر نکشیم .. " در این مدت چیزهایی را تحمل کرده ام که از توانِ من بسیار بسیار خارج بود "

زددددددددن ، بی بی😭♥️

:):):):):):):):):):):):):):):):):):

در تمام طول این مسیر همواره مطمئن بودم که شب، همیشه شب نمی‌مونه و بعد این همه بارون خون انگار بالاخره واقعاً داره پیداش میشه رنگین کمون. مواظب خودتون خیلی باشید. پیشاپیش، نوروز ۲۵۸۵ شاهنشاهی‌تون خجسته باد. یاد جاویدنامان عزیزمون رو پای سفره هفت‌سین فراموش نکنید.

بیا دیگه دیرههههههههههه😭