سي‌نما

از یک اتفاق دیگه هم صحبت کنیم درمورد موسیقی فیلم درباره ی الی موسیقی نداره فرهادی قرار بود یک قطعه موسیقی بی کلام انتخاب کنه برای انتهای فیلم یک روز بعد ساعت ها گوش دادن به موسیقی های بی کلام گوناگون یک موسیقی توجه فرهادی رو جلب میکنه اهنگ و گوش میکنه و کلی خوشش میاد وقتی میرن دنبال اهنگ و پیداش میکنت موهاشون به تنشون سیخ میشه بنظرتون چرا؟ اسم اهنگ برای الی بوده:) و این اتفاق کاملا تصادفی بوده

یچیز جالب درمورد سکانس پایانی که یه ماشینی گیر کرده و‌بقیه دارن هلش میدن اون ماشین واقعا گیر کرده بوده و مال یکی از عوامل بوده تو همون اوضاع فرهادی میگه اقا میخوام پایان بندی رو عوض کنم بپوشید برید ماشین و هل‌بدید میگه این سکانس که ما میبینیم به عنوان سکانس پایانی زیباترین چیزی بود که ثبت کردیم و این صحنه ایه که ما داریم pov سپیده رو میبینیم که داره در کمال غم و اندوه از‌پنجره اون صحنه رو میبینه

یه نکته جالب دیگه سکانس پانتومیم رو یادتونه؟ توی اون سکانس واقعا دارن پانتومیم بازی میکنن یعنی اصلا بصورت مو به مو داخل فیلمنامه نیست یعنی اقای فرهادی سوژه ی پانتومیم رو در گوش بچه ها میگفته و اون ادم واقعا بازیش میکرده و بچه ها واقعا حدس میزدن! و هیچکدوم هماهنگ شده نبود یکی از سوژه هایی که در گوش بچه ها میگه مادر هاچ زنبور عسله خب خب اینو به کی میگه؟ الی داستان هاچ زنبور عسل و یادتونه؟ هاچ تمام مدت دنبال مادرش میگشته همه هم داخل فیلم دنبال الی میگشتن:)

ولی جعفریان یه تقلبی میکنه دوست نداشته حرکات لرزش دوربین اغراق شده باشه و از تکنیک دست استفاده نمیکنه اون فقط کمی پیچ پایه دوربین رو شل میکنه و تا لرزش های خفیفی به دوربین بده و خیلی هم رومخ بیننده نره

از عوامل هم بگیم فیلمبردار درباره ی الی حسین جعفریان که پیش از این چهارشنبه سوری رو هم ضبط کرده بود به واسطه تجربه ای بود که در فیلمبرداری زیرپوست شهر و شب یلدا داشت بخاطر سکانس های کم نوری که ضبط کرده بود به قول فرهادی جعفریان با تاریکی اشناست و بخاطر همین برای سکانس های کم نور درباره ی الی مناسب بود و کلا فیلمبرداری این کار دو تیکست تا قبل از غرق شدن ارش که همه چیز‌ خوبه دوربین روی پایست و همه چیز ثابته بعد غرق شدن ارش و گم شدن الی دوربین دیگه روی پایه نیست و مثل‌ داستان حرکاتش پر تلاطم میشه و اینجا دوربین روی دسته