میان واژه ها؛

‍           ‍ در هفت آسمان چو نداری ستاره‌ای             ای دل کجا روی که بود راه چاره‌ای              ای ابر غم ببار و دل از گريه باز کن             ماییم و سرگذشت شب بی ستاره‌ای _هوشنگ ابتهاج

تو با قلب ویرانه من چه کردی؟ ببین عشق دیوانه من چه کردی در ابریشم عادت اسوده بودم تو با بال پروانه من چه کردی؟ ننوشیده از جام چشم تو مستم خمار است میخوانه من چه کردی؟ مگر لایق تکیه دادن نبودم؟ تو با حسرت شانه من چه کردی؟ مرا خسته کردی و خود خسته رفتی سفر کرده با خانه ی من چه کردی؟ جهان من از گریه ات خیس باران تو با سقف کاشانه ی من چه کردی؟

رو به سوی آسمان کردم که: تا چند این صبوری؟ ‏ ناله در نایم فسُرد و سعدِ سلمان یادم آمد - ‌حسین ‌جنتی

دیدم که غم‌هایم برایت ارزشی ندارد، و دانستم که دیگر عزیزت نیستم..

«دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت عمری است که عمرم همه در کار دعا رفت»

شب‌های هجر را گذراندیم و زنده‌ایم ما را به سخت جانیِ خود این گمان نبود - ‌شکیبی ‌اصفهانی

ما چله نشنین شب ازادی خویشیم ای کاش یلدای وطن را سحری بود... _ بیداد خراسانی

گفتمش باید بَری نامم زیاد گفت آری می‌برم اما ز یاد... - ‌فرصت ‌شیرازی

ما چله نشین ان لاله ی پرپر شده ایم یلدا به کاممان نیست و نبود و نخواهد بود

تمنای وفاداری، مرا هرگز نبود از تو ولی ای بی‌‌وفا، از بی‌‌وفا هم انتظاری هست! - ‌فاضل ‌نظری

پریشان‌خاطران رفتند در خاک مرا از خاک ایشان آفریدند - ‌باباطاهر

اری ان روز چو میرفت کسی داشتم امدنش را باور من نمیدانستم معنی‌هرگز را! تو چرا باز نگشتی دیگر؟ -هوشنگ ابتهاج

ای صبا چند پریشان کنی آن گیسو را ما برای دل خود خانه در آن ساخته‌ایم - ‌صغیر ‌اصفهانی

دیدمش از دور اما، او مرا اصلا ندید بی‌تفاوت از کنارم رد شد و ویران شدم - ‌زهرا ‌عسگری

در رگ‌هایش، من بودم که می‌دویدم. - ‌سهراب ‌سپهری

بد نیست شبی سر به جنونم بزنی… - ‌علیرضا ‌آذر

‍        غمِ هجرانِ تو ای دوست، چنان کرد مرا            که ببینی نشناسی که منم یا دگری -عراقی

شده هی گم بشوی در خودت و دم نزنی؟ من غریبانه ترین حالتِ دردم به‌ خدا… - ‌نگار ‌قاسمی