میان واژه ها؛

تو مهم بود بمانی، که نماندی رفتی ؛ جان که باید برود، سفت به من چسبیده. - امیرحسین ثابتی

ای یارِ ناسامانِ من؛ از من چرا رنجیده ای؟!

گر مرا ترک کنی من ز غمت می سوزم ، آسمان را به زمين جان خودت می دوزم، گر مرا ترک کنی ترک نفس خواهم کرد، بی وجود تو بدان خانه قفس خواهم کرد. - شهریار

رسمش نبود عاشق کنی اما نمانی‌ پای من؛ مرهم که نه، زخم شوی بر تک تک اعضای من. - ‌فاطمه سپید

  دست‌های تو کجاست که از آن سراغ تنم را بگیرم. _ عباس معروفی 

من اغلب فکر می‌کنم که شب، زنده‌تر و رنگین‌تر از روز است.

  خوش‌تر زِ چشمِ مستت چشم جهان ندیده. _ حافظ 

  ز جمع آشنایان می‌گریزم به کنجی می‌خزم آرام و خاموش - فروغ فرخزاد 

  آن که مست آمد و دستی به دل ما زد و رفت در این خانه ندانم به چه سودا زد و رفت -هوشنگ ابتهاج 

‍           تو را چه غم که شب ما دراز می‌گذرد؟              که روزگار تو در خواب ناز می‌گذرد - صائب ‌تبریزی

‍    من نمی‌دانم کزین دل‌ بردنت مقصود چیست؟            بارها گفتی: نخواهم برد اما می‌بری _ سلمان ساوجی

شاهد مرگ غم‌انگیز بهارم، چه کنم؟ ابر دلتنگم اگر زار نبارم چه کنم؟ نیست از هیچ طرف راه برون شد، ز شبم زلف افشان تو گردیده حصارم چه کنم؟ از ازل ایل و تبارم همه عاشق بودند سخت دل‌بسته‌ی این ایل و تبارم چه کنم؟ من کز این فاصله غارت‌شده‌ی چشم توام چون به دیدار تو افتد سر و کارم چه کنم؟ یک به یک با مژه‌هایت دل من مشغول است میله‌های قفسم را نشمارم چه کنم؟ سیدحسن_حسینی

بالاخره ‏من ماندم و من ‏من از من رنجیده است ‏هیچ کس نیست ‏برای پادرمیانی. -عباس کیارستمی