Fremde

"The only thing worse than being blind is having sight but no vision." Helen Keller

Helen Keller (1880–1968) war eine beeindruckende amerikanische Schriftstellerin, Aktivistin und Dozentin, die trotz einer frühen schweren Krankheit, die sie im Alter von 19 Monaten blind und taub werden ließ, zu einer globalen Ikone für Willenskraft und intellektuelle Brillanz wurde. Dank ihrer hingebungsvollen Lehrerin Anne Sullivan lernte sie nach Jahren der Isolation, durch das manuelle Fingeralphabet und die Brailleschrift mit der Welt zu kommunizieren. Diese bahnbrechende Kommunikation ermöglichte es ihr, ihr Studium mit Auszeichnung abzuschließen – als erste taubblinde Person überhaupt, die einen Bachelor of Arts erlangte – und ihre Lebensgeschichte in zahlreichen Werken niederzuschreiben. Über ihre persönliche Erfolgsgeschichte hinaus widmete Keller ihr Leben dem sozialen Engagement und dem Kampf für Gerechtigkeit. Sie war eine leidenschaftliche Vorkämpferin für die Rechte von Menschen mit Behinderungen, setzte sich aber auch vehement für das Frauenwahlrecht, Arbeitnehmerrechte und den Weltfrieden ein. Als weltreisende Botschafterin für die American Foundation for the Blind veränderte sie nachhaltig das öffentliche Verständnis für das Potenzial von Menschen mit Sinnesbehinderungen. Ihr Leben bleibt ein eindrucksvolles Zeugnis dafür, wie tiefgreifend menschlicher Geist und Entschlossenheit physische Grenzen überwinden und gesellschaftliche Barrieren niederreißen können. هلن کلر (۱۸۸۰–۱۹۶۸) نویسنده، فعال و مربی تأثیرگذار آمریکایی بود که با وجود بیماری شدید اولیه که او را در ۱۹ ماهگی نابینا و ناشنوا کرد، به نمادی جهانی از اراده و نبوغ فکری تبدیل شد. به لطف معلم فداکارش، آن سالیوان، او پس از سال‌ها انزوا، یاد گرفت که از طریق الفبای دستی و خط بریل با جهان ارتباط برقرار کند. این ارتباط پیشگامانه به او این امکان را داد که با افتخار فارغ‌التحصیل شود - اولین فرد نابینا-ناشنوا که مدرک لیسانس هنر گرفت - و داستان زندگی خود را در آثار متعدد ثبت کند. فراتر از داستان موفقیت شخصی‌اش، کلر زندگی خود را وقف فعالیت‌های اجتماعی و مبارزه برای عدالت کرد. او مدافع پرشور حقوق افراد دارای معلولیت بود و همچنین به شدت از حق رأی زنان، حقوق کارگران و صلح جهانی حمایت کرد. او به عنوان سفیر جهانی بنیاد آمریکایی نابینایان، درک عمومی از پتانسیل افراد دارای معلولیت حسی را عمیقاً تغییر داد. زندگی او همچنان گواهی قدرتمند بر این است که روح و اراده انسان تا چه حد می‌تواند بر محدودیت‌های جسمی غلبه کند و موانع اجتماعی را از بین ببرد. #Frauen@FremdeIsHere

Helen Keller 1880_1968

🍀

In diesem Land ist alles erzwungen sogar der Tod.

Eine Wunde, die den Drang hat, zu siegen.

داشتم تو توئیتر می‌چرخیدم و اخبار مربوط به جنگ رو می‌دیدم، بعدش چشمم خورد به قیمت دلار که از 190 هزار تومن گذشته، یهو برق رفت... هیچی دیگه الان میخوام شرو کنم به درس خوندن :) زندگی جوان ایرانی در طلایی ترین دوران زندگیش اینطوری داره می‌گذره.

Studying until the sky changes color.

verzaubert;

🌙

Treat me like a joke and I'll leave you like it's funny.

Es sind genau diese kleinen Details meines Lebens, die mich am Leben halten.

Norman Rockwells berühmtes Gemälde aus dem Jahr 1953, im Deutschen oft als „Das Mädchen mit dem blauen Auge“ (Originaltitel: The Shiner oder The Young Lady with the Shiner) bekannt, ist ein humorvolles und zugleich ikonisches Porträt kindlicher Rebellion. Es zeigt eine junge Schülerin, die auf einer hölzernen Bank im Flur vor dem Büro des Schulleiters sitzt und auf ihr Schicksal wartet. Ihr Erscheinungsbild ist herrlich zerzaust: Die Haare sind unordentlich, die Kleidung wirkt nach einem Kampf zerknittert, eine Socke ist heruntergerutscht und auf einem Knie prangt ein Pflaster. Das absolute Highlight der Komposition ist jedoch das stolz getragene „blaue Auge“ (ein Veilchen), das sie mit einem breiten, triumphierenden Grinsen kombiniert. Anstatt Reue oder Angst vor der bevorstehenden Standpauke zu zeigen, strahlt sie die pure Zufriedenheit einer Siegerin aus, die gerade eine Rauferei auf dem Schulhof überstanden hat. In diesem Werk demonstriert Rockwell sein außergewöhnliches Talent, eine ganze Geschichte in einem einzigen Moment einzufangen und dabei gesellschaftliche Erwartungen der 1950er Jahre liebevoll zu unterlaufen. Während im Hintergrund durch eine halbgeöffnete Tür der besorgte Schulleiter und seine Sekretärin zu sehen sind, die über den Vorfall beraten, bleibt das Mädchen (modelliert von Rockwells Lieblingsmodell Mary Whalen) das unerschütterliche Zentrum des Bildes. Der Kontrast zwischen der strengen, autoritären Umgebung der Schule und der unbändigen, lebensfrohen Energie des Kindes macht den besonderen Charme des Bildes aus. Rockwell bricht hier mit dem Klischee des stets braven, sanftmütigen Mädchens und feiert stattdessen den Mut und die Unabhängigkeit eines Charakters, der sich nicht so leicht unterordnen lässt – ein zeitloses Plädoyer für den kindlichen Eigensinn. نقاشی معروف نورمن راکول که در سال ۱۹۵۳ کشیده شده و اغلب در زبان آلمانی با نام "Das Mädchen mit dem blauen Auge" (عنوان اصلی: The Shiner یا The Young Lady with the Shiner) شناخته می‌شود، تصویری طنزآمیز اما نمادین از شورش دوران کودکی است. این نقاشی، یک دختر مدرسه‌ای جوان را نشان می‌دهد که روی نیمکت چوبی در راهروی بیرون دفتر مدیر نشسته و در انتظار سرنوشت خود است. ظاهر او به طرز دلپذیری ژولیده است: موهایش نامرتب است، لباس‌هایش پس از یک دعوا مچاله به نظر می‌رسند، یک جورابش پایین آمده و یک بانداژ، یک زانو را زینت می‌دهد. با این حال، برجسته‌ترین بخش این اثر، "چشم سیاه" (کبودی) است که با افتخار به نمایش گذاشته شده است و او آن را با لبخندی پیروزمندانه و پهن ترکیب می‌کند. او به جای نشان دادن پشیمانی یا ترس از توبیخ قریب‌الوقوع، رضایت خالص یک پیروز را که تازه از یک دعوای حیاط مدرسه جان سالم به در برده است، از خود ساطع می‌کند. در این اثر، راکول استعداد خارق‌العاده خود را در به تصویر کشیدن کل یک داستان در یک لحظه نشان می‌دهد و با عشق، انتظارات اجتماعی دهه ۱۹۵۰ را زیر پا می‌گذارد. در حالی که مدیر نگران و منشی‌اش را می‌توان در پس‌زمینه از طریق دری نیمه‌باز دید که در حال بحث در مورد این حادثه هستند، دختر (که با الهام از مدل مورد علاقه راکول، مری والن، طراحی شده است) همچنان در مرکز تزلزل‌ناپذیر تصویر باقی می‌ماند. تضاد بین محیط سخت‌گیرانه و استبدادی مدرسه و انرژی لجام‌گسیخته و شاد کودک، چیزی است که به نقاشی جذابیت خاص خود را می‌بخشد. راکول کلیشه دختر همیشه خوش‌رفتار و فروتن را کنار می‌گذارد و در عوض، شجاعت و استقلال شخصیتی را که به راحتی تسلیم نمی‌شود، ستایش می‌کند - یک درخواست جاودانه برای سرکشی کودکانه. #Kunst@FremdeIsHere