ماهـــی

شب سیاهی سکوت دره‌های دور همه میگن نرو که گم میشی تو راه کور ولی من از نبودن طلوع خسته‌ام می‌خوام برم تا اون بالای قله‌های نور از هجوم انجماد یاس خسته‌ام از سکوت روزگار نحس خسته‌ام نگو بمون نمی‌تونم باید برم میخوام برم تا اوج کهکشون روشنی تو برکه رهایی ستاره آب تنی دلم گرفت از این همه هجوم دلهره میایی بریم بگو هنوز با منی بیا باهم بریم اون بالای اون بالاها با اینکه بال و چشم و همه وجود ما تو آتیش این ستاره تنها می‌سوزن بیا باهم بریم تا ته این کهکشان سال‌های نوری دور از عمق این آتشفشان اونجا که هیچی دیگه تهدیدت نمی‌کنه

من زندگی می‌کنم تا نایِ باقی‌مونده.

سلام.

-خوابم نمی‌بره ریحون +لالایی بفرستم برات؟