ماهـــی

فیلم مفهوم رابطه، صمیمیت، عشق، ازدواج رو خیلی پررنگ نشون می‌ده؛ صمیمیت فقط این نیست که: من تو را دوست دارم! صمیمیت یعنی: تو به جهان درونی من دسترسی داری. یه دیالوگی توی فیلم هست که معرکه ست، می‌گه ما در زندگی نیاز به شاهد داریم، چرا؟! «می‌خواهم زندگی‌ام برای یک نفر قابل مشاهده باشد» نه صرفا اینکه کسی باشه که کنارم بخوابه. نه فقط کسی که قبض‌ها را با من تقسیم کند نه فقط کسی که در عکس‌های خانوادگی کنار من باشه. بلکه کسی که بتونم یک روز در پیری به او نگاه کنم و بگویم: «تو بودی. تو همه این سال‌ها را دیدی. تو می‌دونی من از کجا اومدم و چه کسی شدم.»

دلم می‌خواد راجع به این فیلم صحبت کنم، چون با معنای فیلم اشک ریختم؛ از رقص شروع کنم، رقص بدن رو از یک شیء برای قضاوت تبدیل می‌کنه به یک ابزار برای تجربه. رقص استعاره‌ای از خودِ زندگیه در رقص دو نفر باید: همدیگر را ببینند، گوش بدن، واکنش نشون بدن، اعتماد کنن، گاهی هدایت کنن، تعادل داشته باشن، اشتباه کنن دوباره هماهنگ بشن. این دقیقاً شبیه رابطه است. و حتی شبیه زندگی. شاید مشکل تو این نیست که زندگی‌ت اشتباهه؛شاید مدت‌هاست با زندگی نرقصیدی.

Shall we dance?

به خاطر تو فقط. واست غذای مدیترانه‌ای درست کردم؛ اما نبودی، نیومدی، یخ کرد.

به‌خاطر من فقط، یه‌بار دیگه از رو شاخه درخت بیا پایین بازم راه برو، این‌بار از راهی دیگه از رو شاخه درخت بیا پایین

پس دوباره می‌پرسم ازت لوسی همون‌طوری که پرسیدم ازت بارها دلت می‌خواد ادامه بدی، بازم بری؟ تکرار و اصرار به تکرارها

پس دوباره شروع می‌کنی، لوسی همون‌جوری که شروع کردیم ما، بارها تو پرواز می‌کنی بعد می‌زننت زمین همون آدم‌ها، همون مکانا و چیزا

Book lovers day💋

:)))

و پایان سفر. تهران ۱۷ مرداد ۱۴۰۵.

و درود بر آخرین بارها

درود بر نرسیدن‌ها

درود بر غم و اشک

درود بر جدایی‌ها

درود بر انتخاب نشدن

درود بر دل‌تنگی

۱۴۰۵/۰۵/۱۶ این تاریخ یادت بمونه ماهی. یادت بمونه ماهی. خیلی روز مهمیه خیلی باید ازش صحبت کنم واستون.یه روزی که دور نیست 🩰