Yune, lately.

این آهنگ برای من یاد آور احساسات تاریک و دردناکِ دین وینچستره... دین وینچستر همیشه بلد بود وانمود کنه حالش خوبه؛ با یه لبخند، یه شوخی، یه "I'm fine" و دوباره سوار ایمپالا بشه و به شکار بعدی بره. اما Nothing Breaks Like a Heart انگار صدای تمام چیزهاییه که دین هیچ‌وقت نتونست بلند بگه. آدمی که تمام عمرش رو صرف نجات دادن بقیه کرد، ولی هر بار که کسی رو دوست داشت، ترسِ از دست دادنش رو با خودش حمل کرد. دین از شکستن نمی‌ترسید؛ از این می‌ترسید که دوباره چیزی رو دوست داشته باشه و دنیا دوباره ازش بگیردش. شاید برای همینه که پشت تمام شوخی‌هاش، یه قلب خسته وجود داشت که بارها شکست، اما هیچ‌وقت اجازه نداد کسی صدای شکستنِش رو بشنوه.