Everywhere, Everything

“Aaron Dessner & Gracie / Taylor” my favorite making music bond.

Many albums come and go, and Good Riddance will always be my safe place and comfort album.

Last Monday of endless February.

-Long Story Short A girl who once related with “I'm so sick of 17. Where's my fucking teenage dream?” now suddenly finds her teenage dream era coming to an END.

شدت حساس شدن روحیاتم این که جوری سریع گریه‌م می‌گیره تازه یکم زمان می‌بره تا بفهمم اصلا دلیلش چی بوده.

چند وقتی هست که زندگی داره فقط می‌گذره. دیگه جمعه ها منتظر کومان نیستم. یکشنبه ها چایی‌م رو حاضر نکردم با دگم نباش بخورم. با دیدن نوتیف ولاگ های میا ذوق نمی‌کنم. آهنگ هام و پلی لیست هامو به روز نکردم. فیلم و سریال می‌بینم ولی خیلی وقتا که باید گریه‌م بگیره نمی‌گیره، بعضی وقتایی که باید بخندم حتی لبخندم نمی‌زنم. از مواجه شدن با واقعیت ها هنوزم خوشم نمیاد. دلم میخواد از فکر کردن فرار کنم. کارای رندوم و شاید عجیب می‌کنم، مهره های دستبندهامو می‌شمارم. یه عالمه انار دون می‌کنم. گالری عکسامو زیر و رو می‌کنم. چت های تکراری رو دوباره می‌خونم. کارایی که هیچوقت دوست نداشتم انجام می‌دم، مثلا ظرف می‌شورم. از چیزایی که همیشه لذت می‌بردم دیگه اونقدر لذت نمیبرم. وقتایی هم که حالم باهاشون خوب میشه بعدش یه عالمه ناراحتی میاد سراغم. قبلا هم زیاد غر می‌زدم برای دانشگاه رفتن، درس خوندن و کلا زندگی. الان برای برگشتن همون روزا خیلی بیشتر غر می‌زنم. خلاصه که برای همه چیز خسته‌م همین.

سلاممم🥲

Why every single time “Nothing happened in the way I wanted.”

This is why I hate winter days when it gets dark early.

سنگینی عجیب و درد عمیقی رو تو وجودم حس می‌کنم که به شدت احاطه‌م کرده و داره منو می‌خوره