بتمن در نخلستان 🌴

از اینکه از دستت داده‌ام ناراحت نیستم. از این‌که یک بار حتی پیشونیت رو نبوسیدم ناراحتم. انگار که یک گل زیبا داشته باشی و پژمرده شه. و اون رو نبوییده باشی. : RAOF

فکت کم‌طرفدار: بعضی آدم‌ها سخت فراموش می‌شن، نه چون بهترین بودن؛ چون کنار اون‌ها، بهترین ورژن خودت بودی. : RAOF

شما وقتی پارتنر و پول نداری هر جمعه‌ای تو زندگیتون بلک فرایدی حساب می‌شه.

امشب خیلی خسته و درمانده‌ام. شب عید دزدا و جنایتکارای شهره

یه مهارت خیلی گرون اینه که یاد بگیری همه چیز رو به خودت نگیری.

آدم عاقل همه‌ی حقیقت رو می‌بینه، همه‌چیز رو می‌فهمه، ولی کور و کر بودن رو انتخاب می‌کنه. چون اگه بفهمونی که فهمیدی، باید تاوان سنگین تومار توقعاتشون رو پس بدی. دور بودن و بی‌خبر موندن، بهترین پناهگاهه.

امروز دکتر از هرگونه فعالیت منع‌م کرد تا اطلاع ثانوی. این همه سال از ورزش فرار می‌کردم، آخرش خود ورزش منو فراری داد

نمی‌تونم درک کنم یه نفر صبح بیدار بشه، ببینه دما از ۳۰ رسیده به ۳۹ درجه و از این اتفاق خوشحال باشه.

امروز تو باشگاه موقع تمرین یه وزنه افتاد روی انگشت پام. همون لحظه از شدت درد مطمئن بودم شکسته. الان هنوز درد می‌کنه و ورم داره، ولی ظاهراً فقط ضربه‌ی شدیدی خورده. خلاصه امروز فهمیدم بین آخ و شانس آوردم فقط چند دقیقه فاصله‌ست.

تقریباً همیشه بین چقدر زود گذشت و چرا انقدر دیر می‌گذره در رفت‌وآمدم.

خبر بد: وارد گرم‌ترین ماه سال شدیم. ما به پاییز نمی‌رسیم. همه‌ در تابستان خواهیم مرد. : Masoud

بیشتر انرژیم رو صرف احترام گذاشتن به دخترا می‌کنم. بقیه‌ش هرچی موند، سهم مردا

هرکی منو می‌بینه میگه چقدر ناز و اَکوری‌پَکوری. منم هر بار یه تیکه از ابهتم از بین میره.

با من درست صحبت کن. من تو مدرسه موهامو ژل می‌زدم، آستین پیرهنمو تا آرنج بالا می‌زدم، دکمه‌ی بالام باز بود و زنگ تفریح فقط فوتبال بازی می‌کردم. تو می‌دونی اینا یعنی چی؟

با من درست صحبت کن. من تو مدرسه ریمل و فرمُژه و لیپ‌گلاس می‌زدم و آستین مانتوم رو بالا می‌زدم و دستبند می‌نداختم. تازه مقنعه‌م هم گشاد بود و از سرم می‌اُفتاد. تو میدونی اینا یعنی چی؟

یه سنی می‌رسه که کمتر از اتفاقاتت می‌گی، نه چون کسی نیست؛ چون دیگه دلت نمی‌خواد.

هر شب با کسی که دوستش دارین آهنگ گوش بدین؛ حتی اگه فقط توی خیالتون باشه.