بتمن در نخلستان 🌴

اینکه با همه‌ی چیزایی که دیدم، هنوز آدم‌ها و دنیا برام ارزش دوست داشتن دارن.

دیگه بلاخره چتت رو پاک کردم چون اینکه میدیدم هی میری پایین و پایین‌تر ناراحتم می‌کرد. اینجوری حداقل فکر می‌کنم اصلا از اول نبودی.

اون وقت نشستم تار عنکبوت واسه بتمن هام درست کردم

یه روز یه کوله برمیدارم؛ ماسک بتمن، یدونه شرت، پاستیل و تفنگ آب پاشم هم میذارم توش میرم از اینجا.

آره خب، آدم یه روزایی می‌میره بعد می‌شینه با بقیه می‌خنده که کسی نفهمه.

آره خب، آدم یه روزایی می‌میره بعد مجبور میشه فرداش سر ساعت بره سر کار.

بعضی روزا آدم از درون می‌میره، بدیش اینه که نمی‌تونه راجع‌بهش با کسی حرف بزنه.

هری استایلز عزیز، حق با تو بود بعضی روزا حتی آهنگ‌هام هم نمی‌تونن از پسِ حالم بر بیان.

تئوی عزیزم، منم فکر می‌کنم اگه قهوه نبود، این دنیا خیلی بیشتر بهم سخت می‌گذشت.

از خاورمیانه می‌شه مهاجرت کرد، ولی خاورمیانه هیچ‌وقت از آدم مهاجرت نمی‌کنه.

محمدامین عزیز خیلی رندوم برام پیانو زد فرستاد ناشناس ممنونم ازت❤️🤝🏾

هر وقت زندگی و آدما رو جدی می‌گیرم، آخرش فقط خودم آسیب می‌بینم؛ شاید هنوز بزرگ نشدم.

خیلی از آدما میان تو زندگیت درس میشن مثلاً ۴ واحد اختلالات روانی.

تنهایی خیلی کیریه مخصوصاً تو تابستون، وقتی می‌بینی همه دارن با یکی وقت می‌گذرونن، بیرون میرن، خوش می‌گذرونن و تو توی غارت فقط داری روزاتو رد می‌کنی و هیشکیو نداری. پوف.

آدما رو باید با چیزایی که براشون خنده‌دار و بامزه‌س قضاوت کرد.

تو دنیایی که همه میخوان بتمن بشن، تو جوکر(۲۰۱۹) باش.

باشگاه رفتن فقط اونجاش که یه ساله داری از خودت عکس before میگیری

برای بار هزارم. ای کاش تابستون دکمه ی skip داشت.