مخرب

بیات کجا بود؟

نخستین بانوی اپرای ایران

توی دهنمه هنوز

مختص

تف سر پایینه.

تف سر بالاست

نیازه به خودم بگیرم ؟

نقطه ته سوراخ

من برای همه شماها بوده ام و حالا از شما میخواهم بودن هایم را با نبودنتان جبران کنید.

دنبال معنیش کنکجاش نکنید توی دیکشنری من نهفته

از کلمه تحقر و عجق زاده خوشم میاد ، متخص منه

کمی شکیبایی و بعد حذفشون میکنم ، چشم هاتون کدر نشه

سقوط میکنم به بذر زندگی و از من مرگ می روید

چه مزخرف

یک حبه درد وانگهی گودال زخم می شود

اغلب نوشته های واهی که اینجا میذارم بهتر از نوشته هایی که زمانم رو صرف میکنم

در تنم سیطره درد جولان میداد، هر یک در موروثی اتش زاد و ولد می کرد ، من به فکر جان بودم و درد هایم در فکر وارث

در سیر تکامل بی سروته ام بودم و خودم را میخاراندم و مادربزرگ گفت خوبی؟ انگار کورسوی راه تاریک نوری نشان داده باشد ، میخواستم بگویم نه و از گنجه ات شیره را بیاور و سیخ سنگ با من اما افسوس