300
订阅者
无数据24 小时
-17 天
+730 天
帖子存档
300
و گناه ما این بود که عشق اولشان نبودیم، برای همین چشم‌هایمان زیبا به نظر نمی‌آمد و بدخلقی‌هایمان روی چشم‌های کسی جا نداشت، برای بودن و ماندنمان زمین را به آسمان ندوختند و هیچ کاری برای ثابت کردن دوست داشتن‌هایشان انجام ندادند، تار موهایمان شعر و غزل نشد و صدایمان تسکین دردهایشان، وگرنه برای دیدنمان لحظه شماری میکردند و برای لمس آغوشمان پیش‌‌قدم میشدند، تنها نمیماندیم، یاد یک نفر خودمان را از یادمان نمیبرد، بغض قورت نمیدادیم، اشک‌هایمان دیده میشد، دوستت دارم‌هایمان به گوششان میرسید و سهممان میشد خواسته شدن.
300
سال‌های طولانی، دانه دانه آرزوهایت را می‌کشند تا آن‌که یک روز درمی‌یابی بدون همه چیز باز می‌توانی زندگی کنی. می‌فهمی تمام چیز‌هایی که دوست‌شان داری پوچ و تو خالی‌اند. می‌فهمی که وزن اشیا در درون توست! از آن به بعد است که جور دیگری زندگی می‌کنی.
آخرین انار دنیا
