"حِــیران"

من تظاهر به فراموشی میکنم ولی هیچ چیزی رو فراموش نمیکنم. تاکید میکنم؛ هیچ چیزی رو.

دنبال هیچ‌کس ندویین؛ آدمایی که همو دوست دارن کنار هم‌راه میرن.

تنها چیزی که این روزا بغل میکنم زانوی غمه.

از دستپخت مامانت بخوام بگم… بله واقعا پسر خوشمزه ای درست کرده.

امروز به یه اصطلاح انگلیسی برخوردم که دقیقا انگار منو توصیف می‌کرد: sudden urge to leave everything، یعنی"تمایل ناگهانی به ترک همه‌چیز" چقدر عجیبه و واقعی.

امیدوارم یکی یه روز بخواد برای بیست دقیقه بغلت کنه و فقط بغلت کنه، عقب نکشه، نگاهت نکنه، نخواد ببوستت، فقط بین دستاش محکم نگهت داره و آرومت کنه، بدون اینکه ذره‌ای خودخواهی توش باشه.

مطمئن باش يه قدم تورو با سه قدم جبران می‌كنم، حالا چه دور شدن باشه چه نزدیک شدن.

کنار کشیدن رو به کنار اومدن ترجیح میدم چون مغزم دیگه تحمل سازش نداره.

اگه یه روز حس کردی کنارم اذیتی، از پیشم برو، به حرفام گوش نکن، چون قطعا تموم تلاشمو میکنم که نری، اگه قرار باشه بین خودت و آرامشت یکیو انتخاب کنم، آرامشت برام مهم تره، حتی اگه کنار من نباشه.

- خودت رو به خاطر زودتر نفهميدنِ چیزی كه فقط زمان ميتونست بهت ياد بده، ببخش.☕️📗🫧

قدم زدن با فرد موردعلاقه ات نصف شب>>>>>>

@iheyran

‏تو همون هیچی هستی که وقتی بهم می‌گن به چی فکر‌ می‌کنی می‌گم هیچی.