Gُoth Islamophobe ِFemcels Sُociety.

نظریه‌ی نامحبوبم اینه که برخلافِ تصوّراتتون lover boy آبسسد و وابسته به‌جایی می‌رسونه‌تون که بگید درود بر همون fuck boyهای بلاتکلیفِ تاکسیک.

relationship goals

Hell(fucking)yes

اوه فکر کردم مردِ ترنسه. My bad.

https://t.me/GothFemcelsSociety/13088 Yes SHE is Jax is trans

همیشه نباید موزیکِ فاخر گوش داد.

Um, yes he is? منظورت اینه تنها کرکترِ کوییر نیست؟

https://t.me/GothFemcelsSociety/13064 فقط خواستم یگم جکس تنها کاراکتر ترنس نیست ریبیت دمی گرله و زوبل هم نان باینری

گرل بدن با بدن فرق داره ولی شاید مثلِ من سیگار آشغالی نمی‌کشیدی.

همین.

به شخصه خیلی از تنهایی میترسم و فراریم و تصور اینکه تا آخر عمر تنها بمونم خیلی برام وحشتناکه ولی از طرفی هردفعه که وارد رابطه ای شدم یا نزدیکش بودم اصلا احساس درستی بهم دست نمیداد و اصلا نمیتونم خودمو توی یه رابطه تصور کنم و هرچقدرم تلاش کنم نمیشه نمیدونم چجوری توصیفش کنم ولی با اینکه اجتماعی و برونگرام اون آدمی نیستم که بتونم "شریک" زندگی داشته باشم خود اصل رابطه برای من یه مفهوم غیرقابل دسترس و عمیق و پیچیده است که از پسش برنمیام پس ترجیح میدم تنها بمونم

دقیقاً درسته.

https://t.me/GothFemcelsSociety/13077 راستش بنظر من همینکه نداشتن پارتنر رو "تنهایی" محسوب کنیم اشتباهه. آره انسان ذاتا موجود اجتماعی‌ایه اما تو می‌تونی مزدوج و تو رابطه نباشی و به‌جاش دوست‌های خوب، کامیونیتی‌ای که باهاشون وقت می‌گذرونی و یا حتی وان نایت استند و امثالهم داشته باشی. نبود پارتنر لزوما به معنای تنهایی نیست، اینطور فکر کردن یه‌جورایی انگار وجود aromantic و asexualها رو زیر سوال می‌بره. (هرچند اونا هم اگه بخوان می‌تونن تو روابطی که با گراییشون همخونی داره باشن ولی خب) من خودم از فکر ازدواج تن و بدنم می‌لرزه و فکر نمی‌کنم دلم بخواد کسی رو داشته باشم که مدام پیشم باشه. این ممکنه که تا چند سال آینده برای من تغییر کنه، اما در حال حاضر احساس نمی‌کنم نبود پارتنر برای من به معنای تنهایی باشه.

خب ببین اولاً که پارتنر نداشتن و سینگل بودن برای هر کس معنیِ تنهایی و بی‌کَسی رو نمی‌ده. شاید من کلماتم رو مبالغه‌آمیز کردم. منظورم لیترلی تا ابد نبود چون هر آدمی "تا ابد" چیزی که الآن فکر می‌کنه هست نمی‌مونه و هزاران تغییرِ کرکتری رو تو بازه‌ی زمانی حتّی کوتاه تجربه می‌کنه. چیزی که می‌گم اجبارِ اجتماع به چیزیه که در حال حاضر لزوماً درمورد تو صدق نمی‌کنه و برات کار نمی‌کنه. لایک نمی‌شه انکار کرد که خیلی از والدین‌مون هستن که الآن باور دارن سی سال پیش فقط ازدواج کردن چون "دختر می‌تُرشه و پسر بدونِ زن علاف می‌شه". با سکسِ شب اول ازدواج بچّه‌دار شدن چون "اگه مردم بگن اجاقشون کوره چی؟" و خودشونو تو شرایطی قرار دادن که حقِ انتخاب واقعی‌ای براش نداشتن. می‌گیری چی می‌گم؟ تحت شست‌وشوی مغزی بودن و فرصتِ این بهشون نداده شد که فکر کنن چی براشون خوبه و واقعاً خودشون چی از زندگی می‌خوان. و این موضوع برای شخصِ من خیلی بولد و قابلِ پرداختنه چون عقیده‌ و اصلاً جهان‌بینیِ من اینه که هیچیِ هیچیِ هیچی ارزشِ اینو نداره تو ۹۰ سالگی به زندگی‌ای که گذشت فکر کنی و ببینی هیچ‌وقت واقعاً خوشحال نبودی. "خودت" نبودی. نتونستی اونی که می‌خواستی باشی، باشی.

بذارین امتحانمو بدم میام بیشتر باز می‌کنم نظرمو.