acı

خیلی آدم خود ساخته‌ای هستم تمام مشکلات رو خودم تنهایی درست میکنم

دنیام یه قبرستونه که دفن شده توش امیدام ؛

ما با معرفت بزرگ شدیم نه با منفعت

آشنایی باتو مثل این بود که ی آهنگ رو برای اولین بار گوش بدم و همون لحظه بفهمم قراره آهنگ مورد علاقم بشه 🤍 .

از هرچی بترسی سرت نمیاد ، سرت میارن

اگه در موردش چایی خوردی و حل نشد ، بدون که دیگه قرار نیست حل بشه

آدم حسابیا مغزشون جز یه نفرو پردازش نمیکنه

آدم‌های بی اصل و نسب اصیل نمیشن ، نه با زمان نه با تلاش نه با عشق

اینی که داره تموم میشه کانفیگم نیست منم

آیا مفهوم زندگی این بود که آدم شاهد رجاله بازیِ یک دسته مادر قحبه بشود ؟