Octopus<3🐙

بعضیا هنوز فکر میکنن با حرف زدن میشه ارزش خرید. همونایی که وقتی وقت عمل میرسه ناپدید میشن. ادعاشون سقف آسمونو رد کرده ولی ظرفیتشون از یه انتقاد ساده کمتره. پشت خنده‌ هاشون حسادت خوابیده و پشت حرفاشون عقده. هرجا اسم موفقیت میاد خودشونو وسط میندازن و هرجا اسم مسئولیت میاد غیب میشن. ما یاد گرفتیم بیصدا رشد کنیم، اونا یاد گرفتن بلندتر دروغ بگن. اما در آخر هرکسی به اندازه واقعیتش دیده میشه نه به اندازه ادعاش.

زمان، بی‌رحم‌ترین دزدی‌ است که می‌شناسم..

اینُ پین کنین و برای خودتون داشته باشین؛ از تنهایی نترسید از اینکه دایره اطرافیانتون کوچیک بشه نترسید از اینکه با آدم ها کم رفت و آمد کنید نترسید یا کنار گذاشته بشید نترسید از این بترسید که توسط ِآدم هایی احاطه بشید که دوزاری و بدرد نخورن همینقدر صریح؛ «دوزاری» کلمه مناسبیه برای ادم هایی که بلد نیستن کی چطور رفتار کنن و چی بگن و چه چیزی رو به زبون بیارن نترسید اگه چارچوبتون رو حفظ کنید و طرد بشید باور کنید آدم های حسابی فقط و فقط جذب ادم هایی میشن که سفت و محکم پای چارچوباشون میمونن

آدما بخشیده میشن ولی جایگاهشون دیگه بهشون پس داده نمیشه.

هیچوقت دست کم نگیر که خدا چقدر داره ازت در برابر چیزهایی که حتی ازشون خبر نداری محافظت میکنه.

به قول دکتر هلاکویی: «هر وقت دیدی داری به چیزی اهمیت میدی که ارزش انرژیت رو نداره، به خودت بگو: آرامشم مهمتره..» باور کن نیازی نیست که همه چیز رو درباره خودت توضیح بدی یا برای موندن آدمهای رفتنی اصرار کنی، بدهکار هیچکس نیستی که کاری رو که انجام میدی براشون توضیح بدی، یا برای موندشون خواهش کنی.این زندگی خودته و آرامش تو اولویتِ توعه💁🏻‍♀️

من شخصیتم حساسه،ضعیف نیست،درحاله گریه‌ام میتونم با خاک یکسانت کنم.

مردى كه لحن حرف زدنش آرومه هميشه برام يجيز ديگه ست، فكرش رو بكن باكسى باشى كه حتى وقتى عصبى يا كلافه ست هیچوقت صداش رو بالا نميبره.

یه سری از ادما هستن معرفت رو به منفعت ترجیح میدن اینارو از دست بدی خودت باختی

نوشت: رنج می‌کشم عزیزِ من. بابت همه‌چیز. بابت زندگی، بابت مرگ. بابت تجربه‌ی تمام رنج‌هایی که لایق تحمل‌شان نبودیم.

من واقعاً ”نبود“ رو به ”کمبود“ ترجیح میدم. ‌

به من نگو می‌خواستی چیکار کنی، من کاری که کردی رو دیدم.

خیلی جذابه وقتی افراد بابت دیر جواب دادن عذرخواهی می‌کنن. یا وقتی تو رو در جریان نگه می‌دارن تا شروع به پیش‌فکری نکنی. مهارت ارتباطی خیلی جذابه. خیلی‌ها ناپدید می‌شن و تو رو با حدس و گمان تنها می‌ذارن.

ادمایی ک الکی ادا خوبارو در میارن تو کتم نمیرن💆🏻‍♀️

من نمی‌دونم چطوری درخواست کمک کنم؛ من فقط غیب می‌شم، و وقتی حالم خوب شد برمی‌گردم. و شاید مود تا روزی که زنده ام.

یه جایی میرسی که دیگه از کسی ناراحت نیستی؛ فقط دیگه حوصله‌ی تکرار کردن خودت رو نداری. حوصله‌ی توضیح دادن، حوصله‌ی ثابت کردن نیتت، حوصله‌ی منتظر موندن برای رفتاری که هیچوقت اتفاق نیوفتاد. دیگه بحث نمیکنی، چون فهمیدی بعضی چیزها با حرف درست نمیشن. فقط آروم تر میشی، دورتر می‌ایستی، و اجازه میدی هر کسی همون چیزی رو که انتخاب کرده، زندگی کنه. نه از روی کینه، نه برای انتقام، فقط چون آرامش آدم، ارزشمندتر از هر رابطه‌ایه که برای نگه داشتنش مجبور باشی خودت رو از بین ببری. گاهی رفتن از یک رابطه، شکست نیست؛ نجات دادن خودته.

ازین به بعد تنها واکنشی که در مقابل هرچیزی نشون میدم فقط نگاه کردنه، حوصله‌ی حرف زدن و توجیح کردن و توضیح خواستن ندارم.

اونی که میگه من مثل بقیه نیستم،از بقیه،بقیه تره.

هیچ تمایلی به ادم ها ندارم، میخام فرد بمانم، سرد بمانم، و ادم ها را درد بدانم.